Tükettiğimiz her mahsulün vahşi bir atası vardır ve insanlar yüzyıllar boyunca seçici ıslah yoluyla bu bitkileri geliştirmiştir. Ancak Brassica oleracea, yani yabani lahana, bu evrim hikayesinde eşsiz bir istisnadır. Lahana, brokoli, Brüksel lahanası, karnabahar ve karalahana gibi sofralarımızın vazgeçilmezleri, görünüşte iştah açıcı olmayan tek bir yabani bitkiden türemiştir. Bu bitki, diğer mahsullerin aksine tek bir faydalı öğeye sahip olmak yerine, birçok farklı özelliğe sahip olmasıyla ıslah için mükemmel bir aday olmuştur.Antik çağlardan itibaren, farklı kültürler yabani lahananın potansiyelini fark etti. Yoğun yaprak katmanlarına sahip bitkileri seçerek modern lahana ve karalahanayı oluşturdular. Bazıları ise yoğun çiçek salkımlarını tercih ederek karnabahar ve brokoliyi geliştirdi. 13. yüzyılda Belçika civarında yaşayan çiftçiler, büyük, yenilebilir tomurcukları seçerek Brüksel lahanasını yarattı. Bu düzeyde bir morfolojik çeşitlilik, domates gibi diğer bitkilerde görülen varyasyonların çok ötesindedir.1920'lerden bu yana bilim insanları, Brassica oleracea'nın nasıl evcilleştirildiğini ve yapay seçilimin derinliklerini anlamak için çalışıyorlar. Modern genetik, genomik ve moleküler biyolojiyi dilbilimsel, tarihsel ve sosyolojik kaynaklarla birleştirerek, araştırmacılar bu şaşırtıcı dönüşümün kesin cevaplarını bulmaya başlıyorlar. Yabani lahananın lif ve kalsiyum, demir, A vitamini gibi mikro besinler açısından zengin olması da, insanların bu bitkiye olan ilgisini artıran önemli faktörlerden biriydi.
Tek bir yabani bitkinin, yüzyıllar süren seçici ıslahla sofralarımızdaki onlarca farklı sebzeye dönüşmesi, insanlığın doğa üzerindeki etkileşiminin ve evrimin çarpıcı bir örneğidir.