Makale, otizm tanılarının artış gösterdiğini ancak bunun otizmin gerçek yaygınlığındaki bir artıştan ziyade, tanı kriterlerinin zamanla daha genişlemesinden kaynaklandığını öne sürüyor. ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC) verilerine dayanan bir araştırmaya göre, 2000 ile 2016 yılları arasında 8 yaşındaki çocuklarda otizm prevalansı artış göstermiş olsa da, bu artış büyük ölçüde hafif fenotiplere sahip, yani daha az adaptif zorluklar yaşayan bireylerde gözlemlenmiştir. Araştırma, hafif, sınırda veya belirgin adaptif zorlukları olmayan otizm vakalarının oranının önemli ölçüde yükseldiğini, buna karşılık orta ila şiddetli adaptif zorlukları olan otizm vakalarının oranında ise hafif bir düşüş yaşandığını belirtiyor.
Bu eğilim, zamanla otizmin daha hafif formlarının daha iyi tespit edilmeye başlandığını gösteriyor olabilir. Ayrıca, otizm tanısı alan çocukların entelektüel ve adaptif işlevlerini iyileştiren terapilere artan erişimin de bu eğilimlere katkıda bulunmuş olabileceği düşünülmektedir. Makale, Yglesias ve Cremieux gibi uzmanların da benzer sonuçlara ulaştığını vurgulayarak, Tylenol veya aşıların otizmdeki artıştan sorumlu olmadığını, çünkü açıklanacak bir artışın olmadığını, yalnızca tanı standartlarında bir değişiklik olduğunu belirtiyor. Bu bulgular, otizm prevalansına ilişkin kamuoyu tartışmalarına önemli bir perspektif sunmaktadır.
Otizm prevalansındaki artışın gerçek bir yaygınlaşmadan ziyade tanı kriterlerindeki değişimden kaynaklandığını ortaya koyarak, bu konudaki yaygın yanlış anlamaları düzeltiyor.