Yazılım mühendisliğinin geleceği, kod yazmaktan ziyade sistemleri uzun vadede güvenilir bir şekilde çalıştırmaya odaklanıyor. Makale, yeni bir proje geliştirmek (greenfield demo) kolay olsa da, bir servisi sürekli olarak ayakta tutmanın ve bakımını yapmanın gerçek mühendislik gerektirdiğini vurguluyor. Yapay zeka destekli kodlama araçlarının yükselişine rağmen, yazılım mühendislerine olan ihtiyacın artacağı, özellikle de Site Reliability Engineering (SRE) alanında yoğunlaşacağı belirtiliyor.
Yazar, "no-code" araçları ve elektronik tablolarla kendi otomasyonunu yapan bir muhasebeci örneğiyle bu durumu açıklıyor. Başlangıçta zaman kazandıran bu çözüm, zamanla iş kuralları ve gereksinimler değiştikçe bir yüke dönüşüyor. Joe'nun aracı, sürekli bakım, hata giderme ve uyarlamalar gerektirerek onu sisteme bağımlı hale getiriyor; bu durum, Feynman'ın "bilgisayar hastalığı" olarak adlandırdığı, otomasyonun eğlenceli kısmının ötesinde, sürekli bakımın getirdiği zorlukları gösteriyor.
Tüketicilerin yazılım satın almak yerine "hizmet kiraladığını" belirten makale, iCloud, Word veya ödeme sistemleri gibi örneklerle iyi yazılımın görünmez olması gerektiğini savunuyor. Kullanıcılar, arka plandaki karmaşık işleyişi değil, sadece hizmetin sorunsuz ve güvenilir bir şekilde çalışmasını beklerler. Bu beklentiyi karşılamak ise operasyonel mükemmellik gerektirir ve bu da SRE'nin yazılım mühendisliğindeki merkezi rolünü pekiştirir. Gelecekte, kodun maliyeti düşerken, operasyonel mükemmellik sağlayan SRE yetenekleri en çok aranan rollerden biri haline gelecektir.
Yazılım geliştirmenin odağı, kod yazmaktan sistemleri güvenilir ve ölçeklenebilir bir şekilde işletmeye kayıyor, bu da SRE'yi yazılım mühendisliğinin en kritik alanı haline getiriyor.