Yapay zeka teknolojilerinin hızla gelişmesi, çeviri sektöründe çalışan profesyoneller için ciddi bir tehdit oluşturuyor. Yıllarca Avrupa Birliği kurumları için İrlandaca çevirmen olarak çalışan Timothy McKeon gibi birçok tercüman, metinleri ve giderek artan bir şekilde konuşmaları anında çevirebilen yapay zeka araçları nedeniyle geçim kaynaklarını kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya. McKeon, AB'deki çeviri işlerinin azalmasıyla gelirinin yaklaşık %70'ini kaybettiğini belirtiyor. Makine tarafından üretilen çevirileri düzeltme işlerini ise prensip olarak reddediyor, çünkü bu durumun, insan çevirmenlerin işini elinden alan yazılımları eğitmeye yardımcı olduğunu düşünüyor. Düzeltilen metinler çeviri yazılımına geri beslendiğinde, yazılımın insan emeğinden öğrendiğini ve bu durumun insan çevirmenleri giderek daha gereksiz hale getirdiğini ifade ediyor. "Kendi profesyonel mezarınızı kazmanız bekleniyor" sözleriyle durumun ciddiyetini vurguluyor.
Dünya genelinde çalışanlar yapay zekanın geçim kaynaklarını nasıl etkileyeceğini düşünürken, çeviri endüstrisinde bu soru artık teorik olmaktan çıktı. Google Translate gibi uygulamalar zaten insan çevirmenlere olan ihtiyacı azaltmıştı ve üretken yapay zekanın yaygınlaşması bu eğilimi daha da hızlandırdı. Birleşik Krallık Yazarlar Derneği'nin 2024 tarihli anketine göre, çevirmenlerin üçte birinden fazlası üretken yapay zeka nedeniyle iş kaybı yaşarken, %43'ü ise gelirlerinde düşüş olduğunu bildirdi. Oxford Üniversitesi'nden Carl Frey ve Pedro Llanos-Paredes'in 2010-2023 ABD verileri üzerine yaptığı analizler, Google Translate'in daha yaygın kullanıldığı bölgelerde çevirmen iş sayısındaki büyümenin yavaşladığını gösteriyor. Frey, makine çevirisi olmasaydı yaklaşık 28.000 ek çevirmen işinin ortaya çıkabileceğini tahmin ediyor. Wisconsin'de mahkemelerde yapay zeka çevirisinin kullanılmasına izin verecek bir yasa tasarısı da Christina Green gibi mahkeme tercümanlarını endişelendiriyor ve bu durumun ABD genelinde bir emsal teşkil edebileceği düşünülüyor.
Yapay zeka, çeviri sektöründe iş kayıplarına ve etik ikilemlere yol açarak insan emeğinin geleceği hakkında ciddi sorular ortaya çıkarıyor.