Mevcut Doğrudan Tüketiciye Satış (DTC) modeli altında, bireysel yatırımcıların menkul kıymetler üzerindeki doğrudan sahipliği, büyük ölçüde fark edilmeyen yasal düzenlemelerle Wall Street'in kontrolüne geçmiş durumda. 1970'lerde başlayan ve eyalet yasama organlarınca sessizce kabul edilen değişiklikler, menkul kıymetlerin kayıtlı sahipliğini bireylerden alıp, büyük finans kuruluşlarının kontrolündeki Depository Trust Company (DTC) adlı merkezi bir kuruma devretti. Bu sistem, hisse senedi ve tahvil gibi varlıkların alım satımını hızlandırmak ve verimliliği artırmak amacıyla oluşturulmuş olsa da, olası bir finansal krizde bireysel yatırımcıların emeklilik ve diğer birikimlerini kaybetme riskini beraberinde getiriyor.
DTC, şu anda 170'ten fazla ülkeden 1,44 milyon menkul kıymet ihraçına aracılık etmekte ve değeri 100 trilyon ABD dolarını aşan varlıkları yönetmektedir. Bu durum, bireysel yatırımcıların aslında menkul kıymetlerinin doğrudan sahibi olmadığını, sahipliğin kağıt üzerinde merkezi bir kurumda toplandığını ortaya koyuyor. Kitlesel bir finansal çöküş yaşanması durumunda, bu merkezi yapı, yatırımcıların varlıklarına erişimini engelleyebilir veya kalıcı olarak kaybetmelerine yol açabilir. Bu sistemin kökenleri, Wall Street'in artan evrak işleri krizini çözme ihtiyacına dayanıyor ve başlangıçta verimlilik artışı sağlasa da, günümüzde yatırımcılar için ciddi bir risk unsuru haline gelmiş durumda. Bu durum, finansal sistemin şeffaflığı ve bireysel yatırımcıların hakları konusunda önemli soruları gündeme getiriyor.
Yasal düzenlemelerdeki değişiklikler, bireysel yatırımcıların menkul kıymetler üzerindeki doğrudan sahipliğini ortadan kaldırarak olası bir finansal krizde varlıklarını kaybetme riskini artırmıştır.