Geleneksel yazılım geliştirme, bir kez inşa edip süresiz olarak sürdürme modeline dayanır. Bu yaklaşım, kodun yeniden yazılmasının maliyetli olması nedeniyle mantıklıydı ve projelerin büyük bir kısmının bakımına harcanan zamanı kabul edilebilir kılıyordu. Bu durum, temiz kod, düşünceli mimari ve teknik borcu azaltmak için refactoring gibi uzun vadeli mühendislik uygulamalarını teşvik etti.
Ancak, yapay zeka destekli kodlama ajanlarının bir prompt'tan işlevsel bir kodu dakikalar içinde yeniden üretebilmesiyle bu paradigma değişiyor. "Teknik borcu temizleme" veya "uzun vadeli refactoring" gibi teşvikler ortadan kalkıyor. Eğer kod şimdi çalışıyorsa ve daha sonra kolayca yeniden üretilebiliyorsa, mükemmelliğe yatırım yapmanın anlamı kalmıyor. Bu durum, anlık sorunları çözmeye odaklanan "vibe coding"in yükselişine yol açıyor. Veri ayrıştırıcıları veya tek kullanımlık dashboard'lar gibi araçlar kolayca üretilip kullanılıyor; bozulduğunda veya eskidiğinde ise silinip yenisi oluşturuluyor. Bu, yazılım geliştirme ekonomisindeki temel bir değişimdir; üretim ucuzladığında bakım pahalı hale gelir.
Bu tek kullanımlık yazılım modeline uyum sağlamak için üç katmanlı bir mimari öneriliyor: Çekirdek (Durable), sistemin insan tarafından yazılmış, yavaş değişen ve kritik iş mantığını, veri modellerini içeren temelidir. Bağlayıcılar (APIs), bileşenlerin nasıl iletişim kurduğunu tanımlayan değişmez sözleşmelerdir; tek kullanımlık parçalar kusurlu olabileceğinden bunların mükemmel olması gerekir. Son olarak, Tek Kullanımlık Katman, yapay zeka tarafından üretilen "yapıştırıcı" kodlar, veri ayrıştırıcılar, UI bileşenleri ve entegrasyon scriptlerini içerir. Bu katman, Bağlayıcılar katmanının tanımladığı sözleşmelere uyduğu sürece iç yapısının dağınık olması önemli değildir. Bu modelin anahtarı, uygulamaya değil, katı bir şemaya (OpenAPI, gRPC gibi) göre kodlama yapılan sözleşme odaklı tasarımdır.
Yapay zeka destekli kod üretimi, yazılım geliştirme ekonomisini temelden değiştirerek, bakım yerine tek kullanımlık ve yeniden üretilebilir sistemlere odaklanan yeni bir mimari yaklaşımı zorunlu kılıyor.