Bir Brookings Enstitüsü raporuna göre, üretken yapay zekanın (AI) çocukların ve gençlerin eğitiminde kullanılmasının riskleri, mevcut faydalarını geride bırakıyor. 50 ülkeden K-12 öğrencileri, ebeveynler, eğitimciler ve teknoloji uzmanlarıyla yapılan odak grupları ve mülakatların yanı sıra yüzlerce araştırma makalesinin incelendiği kapsamlı çalışma, yapay zekanın eğitimde kullanılmasının "çocukların temel gelişimini baltalayabileceğini" ve "halihazırda neden olduğu zararların ürkütücü" olduğunu ancak "düzeltilebilir" olduğunu ortaya koydu. ChatGPT'nin üç yıldan biraz daha uzun bir süre önce piyasaya sürülmesi nedeniyle, raporun yazarları bu incelemeyi, yapay zekanın sınıftaki potansiyelini zaman, uzun vadeli veri veya sonradan anlama avantajları olmadan incelemeyi amaçlayan bir "premortem" olarak adlandırdılar.
Rapor, yapay zekanın dil öğreniminde, özellikle ikinci dil öğrenen öğrenciler için faydalı olabileceğini belirtiyor. Yapay zeka, metinlerin karmaşıklığını okuyucunun becerisine göre ayarlayabilir ve büyük grup ortamlarında zorlanan öğrencilere gizlilik sağlayabilir. Ayrıca, öğrencilerin yazma becerilerini geliştirmelerine yardımcı olabilir; yaratıcılığı tetikleyebilir, yazma tıkanıklığını aşmalarına destek olabilir ve taslak oluşturma ile düzeltme aşamalarında organizasyon, tutarlılık, dilbilgisi ve noktalama konularında yardımcı olabilir. Ancak rapor, yapay zekanın en çok, gerçek bir öğretmenin çabalarını tamamladığı zaman faydalı olduğunu, yerine geçmediği zaman değil, vurguluyor.
Öte yandan, raporun en büyük endişelerinden biri, yapay zekanın çocukların bilişsel gelişimine, yani yeni beceriler öğrenme, sorunları algılama ve çözme biçimlerine yönelik ciddi tehdididir. Rapor, öğrencilerin kendi düşünme süreçlerini giderek daha fazla teknolojiye yüklediği, bunun da yaşlanan beyinlerle ilişkilendirilen türden bilişsel gerilemeye veya körelmeye yol açan bir yapay zeka bağımlılığı döngüsünü tanımlıyor. Yazarlardan Rebecca Winthrop, çocukların yapay zekayı kullanarak doğrudan cevaplara ulaştıklarında, kendi başlarına düşünmediklerini, doğruyu yanlıştan ayırmayı, iyi bir argüman oluşturmayı veya farklı bakış açılarını anlamayı öğrenmediklerini belirtiyor. Bu "bilişsel yükü boşaltma" durumunun, öğrencilerin materyalle gerçekten etkileşime girmesini engellediği vurgulanıyor.
Eğitimde yapay zeka kullanımının çocukların bilişsel gelişimini olumsuz etkileyebileceği ve öğrenme süreçlerinde bağımlılığa yol açabileceği endişesi, gelecekteki eğitim politikaları ve teknoloji entegrasyonu stratejileri için kritik bir uyarı niteliğindedir.