Yaklaşık bir yüzyıldır, Peru'daki bir tepede yer alan binlerce gizemli delik, bilim insanları için bir sır perdesi oluşturuyordu. Pisco Vadisi boyunca yaklaşık 1.5 km uzanan ve "yılan dağı" anlamına gelen Monte Sierpe'deki bu delikler, kasıtlı, tekrarlayan ve neredeyse matematiksel bir özellik sergilemesine rağmen, gerçek amacı bugüne kadar anlaşılamamıştı. Ancak, Sidney Üniversitesi'nden araştırmacılar, "Delikler Kuşağı" olarak bilinen bu oluşumun sırrını çözdüklerine inanıyorlar. Arkeologlar, bu gizemli deliklerin, özellikle Geç Orta Dönem'de (yaklaşık M.S. 1000-1450, muhtemelen 14. yüzyıl civarı) kullanılan, manzaraya entegre edilmiş bir tür yerli ticaret ve muhasebe sistemi olduğuna dair yeni ipuçları buldular.
Dr. Jacob Bongers liderliğindeki ekip, siteyi daha önce hiç olmadığı kadar detaylı bir şekilde haritalamak için dronlar kullandı. Bu çalışma, deliklerin yerleşiminde sayısal desenler olduğunu ortaya koyarak, estetiğin ötesinde gizli bir işlevselliğe işaret etti. Ayrıca, Monte Sierpe'nin yapısının, aynı vadiden çıkarılan en az bir İnka khipu'su (antik düğümlü ip muhasebe cihazı) ile benzerlik gösterdiği keşfedildi. Yaklaşık 1 ila 2 metre genişliğinde ve 0.5 ila 1 metre derinliğindeki 5200 sığ çukurdan oluşan bu yapı, dar bir sırt boyunca düzenli bloklar halinde sıralanmıştır. Her çukur küçük bir depolama boşluğu büyüklüğündedir ve uzaktan bakıldığında sürekli gibi görünse de, yakından incelendiğinde dağ boyunca yaya geçişine izin veren boşluklarla bölümlere ayrıldığı görülür. Delik sıraları tutarlı bir şekilde aynı deseni tekrarlamakta, bazen belirli sayılar arasında değişmektedir. Ekip, bu yapının büyük ölçekli ve toprak ile taşa inşa edilmiş khipulara benzediğini savunuyor.
Deliklerde yapılan toprak analizleri, And Dağları'nın temel gıdalarından olan mısır ve geleneksel olarak sepet yapımında kullanılan sazların yanı sıra, kabak, amarant, pamuk ve acı biber gibi bölgenin kurak arazisinde yetiştirilmeyen bitkilerin polenlerini de ortaya çıkardı. Bu bitkilerin çoğunun havada az polen üretmesi nedeniyle, polenlerin deliklere doğal yollarla yerleşmesi pek olası değildir. Bu bulgular, antik halkların bu delikleri ürünleri taşımak ve depolamak için kullandığı teorisini desteklemektedir.
Bu keşif, And Dağları ve ötesindeki yerli muhasebe uygulamalarının kökenleri ve çeşitliliği hakkındaki anlayışımızı genişletiyor.