Monte Testaccio, İtalya'nın başkenti Roma'da, Tiber Nehri'nin doğu kıyısına yakın bir konumda bulunan, tamamen insan eliyle oluşturulmuş devasa bir tepedir. MÖ 1. yüzyıldan MS 3. yüzyıla kadar geçen sürede oluşmuş olan bu tepe, neredeyse tamamı kırık antik Roma çanak çömlek parçalarından, özellikle de zeytinyağı taşımacılığında kullanılan amforalardan meydana gelmektedir. Yaklaşık 2 hektarlık bir alanı kaplayan ve 580.000 metreküp hacme sahip olan Monte Testaccio, tahmini 53 milyon amforanın kalıntılarını barındırır ve antik dünyanın en büyük atık yığınlarından biri olarak kabul edilir. Günümüzde 35 metre yüksekliğinde olsa da, antik çağlarda çok daha yüksek olduğu düşünülmektedir.
Bu devasa amfora yığını, İmparatorluk Roma'sının zeytinyağına olan muazzam talebini gözler önüne sermektedir. O dönemde en az bir milyonluk nüfusuyla dünyanın en büyük şehri olan Roma'nın yıllık zeytinyağı ithalatının zirve noktasında, yılda 130.000'e kadar amforanın bu alana bırakıldığı tahmin edilmektedir. Her bir amforanın yaklaşık 70 litre kapasiteli olduğu göz önüne alındığında, Roma'nın yılda en az 7,5 milyon litre zeytinyağı ithal ettiği düşünülmektedir. Monte Testaccio'da bulunan kapların çoğunlukla devlet destekli zeytinyağı ithalatını temsil etmesi, özel yollarla da önemli miktarlarda zeytinyağı ithal edildiğini düşündürmektedir.
Monte Testaccio, rastgele bir çöp yığını olmaktan ziyade, devlet idari birimi tarafından yönetildiği düşünülen, oldukça organize ve dikkatlice tasarlanmış bir yapıydı. 1991'de yapılan kazılar, tepenin, yerinde sabitlenmeleri için parçacıklarla doldurulmuş neredeyse sağlam amforalardan yapılmış istinat duvarlarıyla bir dizi teras şeklinde yükseltildiğini göstermiştir. Boş amforalar muhtemelen eşek veya katır sırtında tepeye taşınır, orada kırılır ve parçalar düzenli bir şekilde yerleştirilirdi. Ayrıca, ekşimiş yağ kokusunu gidermek için kırık kapların üzerine kireç serpilmiş olması, bu atık yönetiminin ne kadar detaylı olduğunu ortaya koymaktadır.
Monte Testaccio, Antik Roma'nın devasa tüketim alışkanlıklarını, lojistik becerilerini ve devlet yönetiminin organizasyon yeteneğini gözler önüne seren eşsiz bir arkeolojik kanıttır.