Ana Sayfa

Kip: Türkçe Dilbilgisi Kurallarıyla Programlama Dili

1 dk okuma

Kip, Türkçe dilbilgisinin, özellikle isim hallerinin ve ses uyumunun, bir programlama dilinin tip sistemine nasıl entegre edilebileceğini gösteren deneysel bir programlama dilidir. Adını Türkçedeki "kip" kelimesinden alan bu proje, dilbilim ve tip teorisinin kesişimini keşfeden bir araştırma/eğitim projesi olup, ticari bir üretim dili olarak tasarlanmamıştır. Kip, doğal dil morfolojisinin programlama dili tasarımına yenilikçi bir yaklaşım sunarak, geliştiricilere farklı bir perspektif kazandırmayı ve dilin doğal akışını programlama mantığına entegre etmeyi hedeflemektedir. Bu deneysel dil, Türkçe'nin zengin morfolojik yapısından ilham alarak, programlama paradigmalarına yeni bir boyut getirmeyi amaçlamaktadır.

Kip'in temel özelliklerinden biri, fonksiyon çağrılarındaki argüman ilişkilerini belirlemek için Türkçe isim hallerini (yalın hal, -i hali, -e hali, -de hali, -den hali, tamlayan eki, -le eki, tamlanan eki) kullanmasıdır. Bu yenilikçi yaklaşım, argümanların farklı haller veya tiplerle işaretlenmesi sayesinde esnek argüman sıralamasına olanak tanır; örneğin, "(5'le 3'ün farkını) yaz" ve "(3'ün 5'le farkını) yaz" ifadeleri eşdeğerdir. Ayrıca, dil, "Bir doğruluk ya doğru ya da yanlış olabilir" gibi Türkçe sözdizimiyle cebirsel veri tiplerini tanımlama, koşullu "-sa/-se" ekleriyle desen eşleştirme (pattern matching) ve joker karakter desteği gibi modern programlama kavramlarını da içermektedir.

Dil, "sıfırın ardılına bir diyelim" gibi yapılarla adlandırılmış sabitler tanımlama ve "-ip/-ıp" ekleriyle sıralama gibi Türkçe'ye özgü yapıları da barındırır. Bu özellikler, Kip'i sadece dilbilimsel bir deney değil, aynı zamanda programlamanın temel yapılarını doğal dilin içine nasıl gömebileceğimizi gösteren pratik bir örnek haline getirmektedir. Proje, bir WASM oyun alanı ve Türkçe ile İngilizce eğitim materyalleri de sunarak, meraklıların dili deneyimlemesini kolaylaştırmaktadır.

İçgörü

Kip, Türkçe dilbilgisinin programlama dili tasarımına entegrasyonuyla dilbilim ve bilgisayar bilimleri arasındaki potansiyel yeni etkileşim alanlarını gözler önüne seriyor.

Kaynak