Kip, Türkçe'de "gramer kipi" anlamına gelen, deneysel bir programlama dilidir. Bu dil, Türkçe'nin dilbilgisel durumlarını (ismin halleri) tip sisteminin bir parçası olarak kullanarak doğal dil morfolojisinin, özellikle Türkçe isim halleri ve ünlü uyumunun, programlama dili tasarımına nasıl entegre edilebileceğini göstermektedir. Kip, bir üretim dili olmaktan ziyade, dilbilim ve tip teorisinin kesişimini araştıran bir araştırma/eğitim projesidir. Proje, Kip programlarının nasıl yazılacağını açıklayan Türkçe ve İngilizce eğitimler de sunmaktadır.
Kip'in en dikkat çekici özelliklerinden biri, fonksiyon çağrılarındaki argüman ilişkilerini belirlemek için Türkçe isim hallerini (yalın hal, -i hali, -e hali, -de hali, -den hali gibi) kullanmasıdır. Türkçe'deki haller dilbilgisel ilişkileri açıkça işaretlediği için, Kip esnek argüman sıralamasına izin verir. Argümanlar farklı hal eklerine veya farklı tiplere sahip olduğu sürece, Kip hangi argümanın hangisi olduğunu kolayca belirleyebilir. Örneğin, "5'le 3'ün farkını yaz" ve "3'ün 5'le farkını yaz" ifadeleri eşdeğerdir.
Dil, ayrıca Türkçe sözdizimiyle cebirsel veri tipleri tanımlamayı, jenerik veri yapıları için tip değişkenlerini desteklemeyi ve -sa/-se ekiyle desen eşleştirmeyi mümkün kılar. İç içe desen eşleştirme, bağlayıcılar ve joker desenler de kullanılabilir. "Diyelim" ile adlandırılmış sabitler tanımlanabilirken, -ip/-ıp/-up/-üp ekleri ile sıralama ve "olarak" ile bağlama işlemleri gerçekleştirilir. Bu özellikler, Kip'i dilbilimsel yaklaşımlarla programlama dili tasarımını keşfetmek isteyenler için benzersiz ve ilgi çekici bir araç haline getirmektedir.
Türkçe'nin dilbilgisel yapısını programlama dili tasarımına entegre ederek dilbilim ve bilgisayar bilimleri arasındaki potansiyel yeni etkileşim alanlarını ortaya koyuyor.