Işınlar Savaşı: II. Dünya Savaşı'nda Radyo Navigasyon ve Karşı Önlemler

İkinci Dünya Savaşı'nın başlarında, 'Işınlar Savaşı' olarak bilinen dönemde, Alman Hava Kuvvetleri (Luftwaffe) Birleşik Krallık'taki gece bombardımanları için giderek daha isabetli radyo navigasyon sistemleri kullandı. İngiliz bilimsel istihbaratı ise bu sistemlere karşı karıştırma ve aldatma sinyalleri içeren kendi etkili yöntemleriyle mücadele etti. Bu dönem, Wehrmacht'ın Mayıs 1941'de Sovyetler Birliği'ne saldırı hazırlığı için güçlerini Doğu'ya kaydırmasıyla sona erdi. Radyo ışını navigasyon fikri, 1930'larda kör iniş yardımı olarak geliştirilmişti. Temel konsept, bir pistin orta hattının biraz soluna ve sağına yönlendirilmiş iki yönlü radyo sinyali üretmekti. Uçaktaki radyo operatörleri bu sinyalleri dinleyerek hangi ışında uçtuklarını belirlerdi; bu genellikle sağ ve solu tanımlamak için Morse kodu sinyalleri gönderilerek yapılırdı. Luftwaffe, bombardıman için Knickebein ve X-Gerät adını verdiği çok daha büyük anten versiyonları geliştirerek uzun menzilde yüksek doğruluk sağladı. Blitz'in ilk aşamalarında büyük etkiyle kullanıldılar; hatta bir keresinde İngiltere'nin iç kesimlerindeki bir fabrikanın orta hattına bomba şeridi döşediler. Savaş öncesi askeri istihbarat sayesinde sistemin işleyişi hakkında bilgi alan İngilizler, kendi Morse kodu sinyallerini göndererek uçak mürettebatının sürekli doğru ışında olduklarına inanmalarını sağlarken, aslında rotalarından saptırıyorlardı. Almanlar, İngilizlerin radyo sinyallerini bükmeyi bir şekilde öğrendiğine ikna oldular. Sorun yaygınlaşınca, Almanlar farklı prensiplerle çalışan yeni bir sistem olan Y-Gerät'i tanıttı. İngilizler, bu sistemin doğasını kısa bir bahisten tahmin ederek, neredeyse kullanıma sunulduğu anda sistemi işe yaramaz hale getiren karşı önlemleri zaten devreye sokmuştu. Sonunda Almanlar, İngilizlerin başarılı bir şekilde karıştırmaya devam edeceği sonucuna vararak Birleşik Krallık üzerindeki radyo navigasyon konseptinden tamamen vazgeçti.