Les Earnest ve arkadaşı Bob, 1942 tarihli "Secret and Urgent" adlı kriptografi kitabından ilham alarak kendilerine özgü bir jargon kodu geliştirdiler. Kitap, harf frekansları ve gelişmiş şifreleme teknikleri hakkında bilgiler içeriyordu. İkili, özel bir iletişim yöntemi ihtiyacı hissettikleri için bu kodu oluşturdu ve şifreleme/şifre çözme talimatlarını içeren anahtarın iki kopyasını hazırlayarak her zaman yanlarında taşıdılar. Les, anahtarın bir kopyasını okul pantolonunun cebindeki gözlük kılıfının altına gizledi.
Bir gün, Les Old Mission Plajı'ndan tramvayla dönerken, gözlük kılıfı cebinden fark edilmeden kaydı. Kaybı annesine bildirdi ve annesi tramvay şirketini aradı ancak kılıf bulunamadı. Birkaç hafta süren umutsuz bekleyişin ardından, Les'in annesi yeni gözlük almayı erteledi, zira Les onları pek kullanmıyordu ve o dönemde 8 dolarlık maliyet önemli bir miktardı.
Ancak, kılıfın akıbeti bambaşka bir şekilde gelişti. Kılıfı bulan vatansever bir vatandaş, içindeki kod anahtarını fark etti. O dönemde, 1943 yılında, Japon kökenli Amerikalıların mülklerinden zorla çıkarılıp toplama kamplarına gönderildiği hassas bir dönem yaşanıyordu. Bu vatandaş, anahtarın bir Japon casusuna ait olduğuna kanaat getirerek durumu FBI'a bildirdi. Böylece, iki çocuğun masum bir gizli iletişim denemesi, savaş zamanı paranoyasının ortasında ciddi bir ulusal güvenlik meselesi olarak yanlış yorumlandı ve FBI'ın dikkatini çekti.
Savaş zamanı paranoyasının, masum çocukluk oyunlarını bile ulusal güvenlik tehdidi olarak algılayabileceğini gösteren çarpıcı bir örnek.