Isaac Asimov'un 1957 tarihli kısa bilim kurgu hikayesi "Profession", modern Batı toplumlarındaki eğitim sistemlerinin işleyişine dair güçlü bir alegori sunar. Hikaye, gelecekteki bir dünyada geçmekte olup, bireylerin mesleklerinin ve yaşam yollarının belirli bir "Olimpiyatlar" süreciyle belirlendiği bir sistemi tasvir eder. Bu sistemde, gençler belirli bir yaşa geldiğinde, yeteneklerine göre çeşitli dünyalara ve mesleklere yönlendirilirler.
Hikayenin ana karakteri George Platen, bu sisteme karşı derin bir öfke ve hayal kırıklığı hisseden genç bir adamdır. 1 Mayıs'ta gerçekleşecek olan "Olimpiyatlar"ı büyük bir özlemle beklerken, oda arkadaşı Hali Omani'nin kayıtsızlığıyla karşılaşır. Omani, George'un aksine, bu sürecin anlamsız olduğunu düşünmekte ve sistemin bireyler üzerindeki etkisine dair daha yaşlı ve kabullenmiş bir bakış açısına sahiptir. George, kendi öfkesinde yalnız kalmaktan korkar ve sistemin dayattığı bu geleceğe karşı içsel bir mücadele verir.
Asimov, George'un bu mücadelesi üzerinden, bireylerin potansiyellerinin ve tutkularının göz ardı edilerek, sadece sistemin ihtiyaçlarına göre şekillendirildiği bir eğitim ve kariyer modelini eleştirir. Hikaye, yeteneklerin standardize edildiği ve yaratıcılığın bastırıldığı bir geleceğin tehlikelerine dikkat çekerek, günümüz eğitim anlayışının bireyselliği nasıl kısıtlayabileceği üzerine düşündürücü bir yorum sunar.
Isaac Asimov'un bu kısa hikayesi, bireylerin yeteneklerine göre değil, sistemin dayattığı kalıplara göre şekillendirildiği eğitim sistemlerinin eleştirel bir alegorisini sunuyor.