Makale, edebiyatın geleceği öngörme ve hatta şekillendirme gücünü inceliyor. Jorge Luis Borges'in 1941 tarihli "Çatallanan Yolların Bahçesi" adlı kısa öyküsüyle başlayan yazı, bu eserin kuantum fiziğindeki çoklu evren hipotezini (Hugh Everett, 1957; Bryce DeWitt, 1970'ler) önceden haber verdiği iddialarını ele alıyor. Öykü, bir karakterin bir yol ayrımına geldiğinde tüm olası yolları seçtiği, "ıraksak, yakınsak ve paralel zamanların büyüyen, baş döndürücü bir ağı" yaratan sonsuz bir labirenti anlatır. Fizikçi Alberto Rojo'nun araştırması, DeWitt'in Borges'ten haberdar olmadığını, Borges'in ise fizik bilgisini babasının barometre açıklamasından ibaret gördüğünü ortaya koymuştur. Bu durum, kurgusal öngörünün karmaşık doğasını gözler önüne seriyor; doğrudan bir etki olmasa da, fikirlerin havada asılı kalıp farklı alanlarda tezahür etme potansiyeli dikkat çekicidir.
Ancak bazı durumlarda edebi etkinin çok daha belirgin olduğu görülmektedir. H.G. Wells'in 1914 tarihli "Özgür Bırakılan Dünya" adlı fütüristik romanı, kompakt "atom bombalarının" yıkıcı etkilerini tasvir etmiştir. Bu romanı 1932'de okuyan fizikçi Leo Szilard, 1933'te nükleer zincirleme reaksiyonu kavramını geliştirmiştir. Szilard, teorisinin önemini fark ettiğinde duyduğu korkuyu açıkça Wells'in eserine bağlamıştır: "Ne anlama geldiğini biliyordum – çünkü H.G. Wells'i okumuştum." Bu örnek, edebiyatın bilimsel keşiflere ilham verme ve hatta onları yönlendirme gücünün somut bir kanıtıdır.
Gelecek, haritalanmamış bir bölge olarak yazarlara sınırsız bir hayal gücü özgürlüğü sunar. Distopyalar, ütopyalar, deneysel ve hayali toplumlar yaratma imkanı, onların eserlerini zamanın ötesine taşır. Begum Rokeya'nın 1905 tarihli "Sultana'nın Rüyası" adlı eseri, kadınların yönettiği, tüm ağır işlerin "elektrikle" yapıldığı, yemek pişirmenin kolay olduğu ve gelişmiş ulaşım seçenekleri sunan yüksek teknolojili bir toplumu tasvir ederek, geleceğe dair vizyoner bir bakış açısı sunmuştur. Bu tür eserler, sadece eğlendirmekle kalmaz, aynı zamanda potansiyel gelecekleri keşfetmemize ve günümüzü farklı bir perspektiften değerlendirmemize olanak tanır.
Edebiyatın, bilimsel ve toplumsal gelişmeleri öngörme ve hatta etkileme gücüne sahip olduğu görülmektedir.