Yazar, günümüz iş arama sürecinin LLM'lerin (büyük dil modelleri) yaygınlaşmasıyla birlikte giderek daha "Kafkaesk" bir hal aldığını belirtiyor. LLM'lerin iş başvurularını otomatikleştirmeyi son derece kolaylaştırması, kalitesiz ve spam başvuruların sayısında patlama yaşanmasına neden oluyor. Bu durum, zaten zorlu olan iş piyasasında işe alım başarısını daha da düşürüyor ve hem işverenler hem de adaylar için süreci içinden çıkılmaz bir hale getiriyor.
Bu kaosa bir çözüm olarak yazar, işverenlerin dijital başvuru sistemlerini terk ederek, adaylardan fiziksel, posta damgalı mektuplarla başvuru yapmalarını talep etmelerini öneriyor. Hatta, ön yazının el yazısıyla yazılmasının da faydalı olabileceğini belirtiyor. Fiziksel mektupların, başvuru maliyetini artırarak (yaklaşık 0.80 dolar), gereksiz başvuruları azaltacağını, LLM'lerin otomasyonunu zorlaştıracağını ve el yazısı sayesinde sahte başvuruların önüne geçilebileceğini savunuyor. Ayrıca, bu yöntemin adayın pozisyona olan ilgisini artıracağını ve işveren için ek bir finansal maliyet yaratmayacağını vurguluyor.
Yazar, şirketlerin bu öneriyi hemen benimseyeceği konusunda bir yanılsama içinde olmadığını, ancak bu fikri ortaya atmak istediğini ifade ediyor. Bunun yerine, şirketlerin "yapay zeka koruması" sunduğunu iddia eden üçüncü taraf başvuru sistemlerine daha da yöneleceğini, ancak bu korumaların genellikle bir yalan olacağını öngörüyor. Fiziksel mektup fikrine yönelik olası itirazları (LLM metninin elle yazılması, dış kaynak kullanımı, gecikme, maliyet vb.) kabul etmekle birlikte, çevrimiçi başvuruların "dibe doğru yarışının" LLM'lerin erişilebilirliği arttıkça hızlanacağını ve bu durumun bir noktada değişmesi gerektiğini savunuyor.
Yapay zeka destekli otomasyonun iş başvurularında yarattığı kaosu azaltmak için fiziksel mektuplara dönüş fikri, işe alım süreçlerinin geleceği hakkında önemli bir tartışma başlatıyor.