“Sloppypasta”, yapay zeka tarafından üretilmiş, başlıklar, yoğun biçimlendirme ve “X değil Y” gibi kalıplarla dolu metinlerin, gönderen tarafından herhangi bir doğrulama veya eleştirel inceleme yapılmadan doğrudan iletilmesi durumunu ifade eder. Bu durum, özellikle Slack, Teams, e-posta veya Notion gibi platformlarda karşılaşılan, birkaç paragraf veya liste şeklinde olabilen bu tür içeriklerin, göndericiye on saniye kadar bir zaman harcatırken, alıcıya bu metin yığınını okuma, doğrulama ve üzerinde işlem yapma yükümlülüğü getirir. Gönderenin kendi değerlendirmediği bir metni başkasına iletmesi, yapmaktan kaçındığı işi alıcıya yüklemesi anlamına gelir ve bu asimetrik çaba, iletişimi kaba bir hale getirir.
Bu durumun iki yaygın örneği bulunmaktadır. İlki “Eager Beaver” (Hevesli Çaylak) olarak adlandırılır; bir tartışmaya katkıda bulunmak isteyen kişinin bir yapay zeka sohbet robotuna soru sorup gelen cevabı olduğu gibi paylaşmasıdır. Niyeti iyi olsa da, ortaya çıkan genel yapay zeka metin yığını, devam eden tartışmayı kesintiye uğratır ve diğer katılımcıların bu metni atlamasına veya okuyup doğrulamasına neden olur. İkincisi ise “OrAIcle” (Yapay Zeka Kahini) durumudur; bir soruya yanıt olarak, soruyu bir yapay zeka aracına sorup gelen cevabı doğrudan yapıştırmaktır. Bu, “LMGTFY” (Let Me Google That For You) kavramının yapay zeka çağındaki karşılığıdır ancak sloppypasta, ne alaycı bir yorum ne de kolayca göz ardı edilebilir bir bağlantıdır. Alıcılar, metnin yapay zeka tarafından mı üretildiğini, doğru olup olmadığını ve soruyu gerçekten yanıtlayıp yanıtlamadığını kendileri çözmek zorunda kalır. Bir kişiye soru sorduğunuzda, onun kişisel bakış açısını ve uzmanlığını ararsınız; yapay zeka metinleri bu beklentiyi karşılamaz.
Yapay zeka tarafından üretilen metinlerin eleştirel bir süzgeçten geçirilmeden paylaşılması, profesyonel iletişimin kalitesini düşürür, iş yükünü dengesizleştirir ve verimsizliğe yol açar.