i-Ready ile Kötü Bir Deneyim: Eğitim Yazılımlarının Karanlık Yüzü

Yazar, mühendis bir çift olarak, birinci sınıftaki oğullarının matematiği sevmemeye başlamasıyla büyük bir şok yaşadıklarını anlatıyor. Oysa oğulları daha önce matematiği çok seviyor, sürekli zihinden işlem yapma oyunları oynuyor ve hatta dördüncü sınıfta kendi kendine kalkülüs öğrenmek istiyordu. Bu ani nefretin kaynağı ise okullarının matematik eğitimi ve testleri için kullandığı i-Ready adlı yazılımdı. Çocukların okuldan sonraki mutluluğu, o gün i-Ready ile ne kadar zaman geçirdiklerine bağlı hale gelmişti; yazılımı kullanmadıklarında mutlu, kullanmak zorunda kaldıklarında ise üzgün hatta ağlamaklı oluyorlardı. Diğer veliler de benzer şikayetlerde bulunuyor, çocukları i-Ready'yi "işkence" olarak nitelendiriyordu.

Yazar, hayatını yazılım geliştirerek kazanan ve eğitim yazılımlarının öğrenmeyi devrim niteliğinde değiştirebileceğine inanan biri olarak, i-Ready'nin hedeflerine karşı olmadığını belirtiyor. Hatta çocuklarının Khan Academy gibi platformlardan çok faydalandığını ve eğitim uygulamalarına karşı genel bir olumlu bakış açısına sahip olduğunu vurguluyor. Ancak i-Ready'nin temel sorununun, yazılımın basitçe "çalışmaması" olduğunu ifade ediyor. Yazılımın öğrencinin okuma bilmediğini varsayması, talimatları aşırı yavaş ve defalarca okuması, öğrenciye hiçbir kontrol hakkı tanımaması gibi sorunlar, çocukların matematik pratiği yapmasına engel oluyor.

i-Ready'nin bir problemi başlatırken metni yavaşça okuması, animasyonla konsepti göstermesi ve öğrencinin bu süreç bitene kadar hiçbir şey yapmasına izin vermemesi, hatta aynı problemi tekrar tekrar sunması, öğrencinin matematik düşünmek için harcadığı her dakikaya karşılık 10 dakika anlatım dinlemesine neden oluyor. Bu durum, eğitim süresinin büyük bir kısmının pasif dinlemeyle geçmesine ve aktif öğrenmenin önüne geçilmesine yol açıyor. Yazılımın bu hatalı tasarımı, çocukların potansiyelini körelten ve matematiğe olan ilgilerini yok eden bir etki yaratıyor.