Batı düşünce tarihinde bilginin değerli olduğu ve sürekli arandığına dair yaygın bir kanı bulunsa da, insanlar günlük yaşamlarında sıklıkla bilmemeyi tercih ederler. Bu makale, bilgiyi veya enformasyonu aktif olarak aramamayı ya da kullanmamayı bilinçli bir şekilde seçme durumunu "kasıtlı cehalet" (deliberate ignorance) olarak adlandırıyor. Çeşitli alanlardan alınan örneklerle, kasıtlı cehaletin bireyler ve toplum için önemli işlevlere sahip olduğunu ortaya koyuyor. Bu durum, sadece bilgi eksikliği değil, aynı zamanda belirli durumlarda bilgiden uzak durma yönünde bilinçli bir tercihtir.
Araştırma, kasıtlı cehaletin farklı türlerini sistematik bir şekilde sınıflandırıyor, bunların hangi amaçlara hizmet ettiğini açıklıyor ve etik açıdan ne kadar arzu edilebilir olduklarını tartışıyor. Ayrıca, bu tür davranışların nasıl modellenebileceği üzerine de düşünceler sunuyor. Psikoloji alanında bugüne kadar cehalet, özellikle de kasıtlı cehalet konusu yeterince incelenmemiştir. Oysa bilmeme arzusu, nadir rastlanan bir durum olmaktan çok uzaktır. Bu, belirsizliği azaltmak yerine onu korumayı veya hatta artırmayı seçme eylemidir. Bu tür seçimlerin altında yatan nedenlerin anlaşılması, incelikli bilişsel ve ekonomik teorilerin geliştirilmesini gerektirir. Kasıtlı cehaletin hem birey hem de toplum üzerindeki sonuçları ise, hem eylemi gerçekleştiren kişinin hem de çevresel faktörlerin derinlemesine analizini zorunlu kılmaktadır. Makale, bilginin her zaman mutlak bir hedef olmadığını ve bilmemenin de kendi içinde stratejik ve rasyonel gerekçeleri olabileceğini vurgulayarak, bu alandaki boşluğu doldurmayı hedefliyor.
Bilmemeyi bilinçli olarak seçmek, karmaşık bilişsel ve stratejik nedenlere sahip, birey ve toplum için önemli sonuçları olan yaygın bir insan davranışıdır.