TikTok'ta popülerleşen "Hiçbir Şey Yapmama" (Do Nothing) meydan okuması ve "rawdogging" gibi akımlar, dikkat dağınıklığı çağında zihinsel yenilenme arayışını temsil ediyor. Bu akımlar, bireylerin saatlerce hiçbir şey yapmadan, cihazlardan ve diğer uyaranlardan uzak durarak can sıkıntısını kucaklamasını teşvik ediyor. Amaç, tükenmiş dikkat sürelerini geri kazanmak ve aşırı uyarılmanın yarattığı yorgunluğa bir çare bulmak. Ancak Waterloo Üniversitesi Can Sıkıntısı Laboratuvarı'ndan araştırmacı James Danckert'e göre, bu yaklaşımlar can sıkıntısının doğasını yanlış anlıyor.
Danckert, can sıkıntısının bir "açlık" gibi olduğunu ve tek başına saatlerce zorla can sıkıntısı yaşamanın iyileştirici bir gücü olmadığını savunuyor. Aksine, can sıkıntısı hissi, dikkatimiz, irademiz veya hayatımızdaki anlamla ilgili bir şeylerin yolunda gitmediğine dair bir sinyal görevi görüyor. Araştırmalar, son 20 yılda can sıkıntısı üzerine yapılan çalışmaların arttığını ve sosyal medyanın yaygınlaşmasına rağmen can sıkıntısının aslında azaldığı değil, arttığı yönünde bulgular olduğunu gösteriyor. Danckert, bunun, iyi bağlantı kurma kapasitemizin azalmasıyla ilgili olabileceğini öne sürüyor.
Makale ayrıca, anlık hissedilen "durumsal can sıkıntısı" ile bireylerin sık sık ve yoğun bir şekilde can sıkıntısı yaşadığı "kişisel can sıkıntısı eğilimi" arasındaki farkı vurguluyor. Durumsal can sıkıntısı, mevcut aktivitenin işe yaramadığını ve farklı bir şey yapılması gerektiğini işaret ederken, kişisel can sıkıntısı eğilimi, hayatın anlamsız olduğu hissine yol açabiliyor. Bu nedenle, can sıkıntısıyla başa çıkmak için pasif bir şekilde beklemek yerine, altta yatan nedenleri anlamak ve eyleme geçmek daha etkili bir yaklaşım olabilir.
Modern çağda artan can sıkıntısının kökenlerini ve "hiçbir şey yapmama" gibi popüler akımların bu sorunu neden çözemediğini bilimsel bir perspektifle açıklıyor.