Yazılım mühendisliği alanı, yapay zeka ve büyük dil modellerinin (LLM'ler) etkisiyle hızlı bir dönüşümden geçiyor. Sektör, "zanaatkarlıktan" "seri üretime" ve "ucuz koda" doğru evriliyor. Başlangıçta LLM'lerin sınırlılıklarına dair şüpheler olsa da, artık yapay zekanın kodun %90-100'ünü yazacağı bir geleceği reddetmek mantıksız hale geldi. Önde gelen yapay zeka laboratuvarlarında mühendisler artık kod yazmıyor ve bu trend girişimler ve büyük şirketler tarafından da takip ediliyor. 2022'ye kıyasla günlük rutinleri henüz değişmemiş olan yazılım mühendislerinin yakın zamanda büyük farklılıklar yaşayacağı öngörülüyor.
Bu hızlı değişimlere rağmen, yazılım mühendisliğinin temel prensiplerinin birçoğunun değişmeden kaldığı belirtiliyor. Yazılım mühendisliği her zaman koddan ziyade "sonuçlarla" ilgili olmuştur. Bu nedenle, güçlü mühendisler zamanlarının çoğunu üretkenlik ve ekip koordinasyonu üzerine düşünerek geçirirler. Küçük, yığılmış farklar (stacked diffs), sürekli dağıtım (continuous deployment), otomatik testler ve kolay geri alma gibi prensipler, hem insan ekipleri hem de yapay zeka ajanları için verimliliği artırır. İyi bir yazılım mühendisini tanımlayan "sezgi" ve "beğeni" kavramları da devam ediyor, ancak bu sezgi artık bireysel kod satırları yerine mimari düzeyde işliyor. Genç mühendislerin kod yazma becerisinden ziyade mimari "beğeniyi" hemen geliştirmeleri gerekiyor.
Yapay zeka modelleri giderek daha temiz kod yazsa da, işin sosyal ve teknik kısıtlamalarını anlama ve bunlarla gerçekten etkileşim kurma konusunda hala yetersiz kalıyorlar. Yazar, kimliğinin bir "yapıcı" olarak kalabileceğine inanıyor ve kısa-orta vadede bu prensiplerin geçerliliğini koruyacağından emin. Ancak daha uzun vadede, mühendislik prensipleri ve hatta "beğeni" gibi kavramların sembolik olarak ifade edilebilen her şey gibi LLM'ler tarafından otomatize edilebileceği endişesini taşıyor. Yazılım mühendisleri arasında yaygın olan "Deep Blue" korkusunu dile getirse de, yeni inşa etme yönteminin getirdiği inanılmaz hızlı geri bildirim döngüsünün keyfini de çıkarıyor.
Yapay zeka, yazılım mühendisliğinin araçlarını ve pratiklerini kökten değiştirirken, sonuç odaklılık ve mimari sezgi gibi temel prensiplerin önemini koruduğunu ve mühendislerin rolünü yeniden tanımladığını gösteriyor.