Yapay zeka (YZ) teknolojileri, mühendislerin bireysel görevleri tamamlama hızını artırsa da, bu durum beraberinde beklenmedik bir yorgunluk ve tükenmişlik getiriyor. Makale yazarı, bir YZ aracı altyapı mühendisi olarak, YZ'nin görevleri hızlandırmasına rağmen kariyerindeki en yoğun ve yorucu dönemi yaşadığını belirtiyor. YZ'nin bir tasarım belgesi taslağı hazırlamak, yeni bir hizmetin iskeletini oluşturmak veya test senaryoları yazmak gibi işleri 3 saatten 45 dakikaya indirmesi gibi örnekler verilse de, günlerin daha kolay değil, daha zor hale geldiği vurgulanıyor.
Bu paradoks, YZ'nin her bir görevi daha kısa sürede tamamlamasını sağlamasıyla ortaya çıkıyor. İnsanlar daha az görev yapmak yerine, kapasiteleri arttığı için daha fazla görev üstleniyorlar. Yöneticilerin ve kişisel beklentilerin de bu yeni hıza adapte olmasıyla iş yükü katlanarak artıyor. YZ öncesinde bir gün boyunca tek bir tasarım problemine odaklanılabilirken, şimdi YZ yardımıyla günde altı farklı probleme dokunulabiliyor. Ancak bu sürekli bağlam değiştirme (context-switching), insan beyni için son derece yıpratıcı oluyor. YZ yorulmazken, insan yoruluyor.
Sonuç olarak, YZ üretim maliyetini düşürse de, koordinasyon, inceleme ve karar verme maliyetlerini artırıyor ve bu yük tamamen insana kalıyor. Mühendisler, YZ tarafından üretilen kodu sürekli gözden geçiren birer "gözden geçiren" (reviewer) rolüne bürünüyorlar, ki bu başlangıçta üstlendikleri bir rol değildi. Bu durum, YZ'nin vaat ettiği zaman tasarrufunun aslında daha fazla zihinsel yorgunluğa yol açtığı ve sektörde yeterince konuşulmayan gerçek bir "YZ yorgunluğu" yarattığına işaret ediyor.
Yapay zeka, bireysel görevleri hızlandırsa da, artan iş yükü ve sürekli bağlam değiştirme nedeniyle mühendislerde ciddi bir zihinsel yorgunluğa yol açıyor.