Yapay zeka kod yazsa da yazılım mühendisliğini ortadan kaldıramıyor

Carnegie Mellon Üniversitesinde lisans düzeyindeki yazılım mühendisliği dersinde asistanlık yapan bir araştırmacı, sınıfta kağıt üzerinde yürütülen etkinliklerin puanlanması sürecini otomatikleştirmek için yapay zeka ajanlarından yararlandı. Tek bir satır kod yazmadan tüm otomatik puanlama sistemini yapay zekaya inşa ettiren asistan, sistemin 89 öğrenciden gelen yaklaşık 1.200 kağıdı okumasını sağladı. Deneyim, yazılım geliştirme sürecinde asıl zorluğun kod yazımında değil, gerçek dünya koşullarına ve bilinmeyen durumlara karşı gereksinimlerin belirlenmesinde olduğunu ortaya koydu.

Sistemin gerçek dünya kullanımına sunulmasıyla birlikte kağıtların ters tutulması, beklenmeyen çizimler veya öğrencilerin yönergeleri öngörülemeyen biçimlerde uygulaması gibi çok sayıda gizli varsayım boşa çıktı. Fred Brooks'un temel karmaşıklık ve arızi karmaşıklık ayrımına atıfta bulunan araştırmacı, yapay zekanın sözdizimi ve kodlama kaynaklı arızi karmaşıklığı başarıyla giderdiğini, ancak neyin inşa edileceğine karar verme zorluğunun aynen kaldığını belirtti. Gerçek dünyadan gelen geri bildirimler, otomatik sistemin kurallarını ve teknik mimarisini sürekli güncelleme ihtiyacı doğurdu.

Yazılım mühendisliğinin temelinin kod satırlarından ibaret olmadığını vurgulayan çalışma, yapay zekanın sadece şartnameleri otomatik olarak hayata geçirebildiğini gösterdi. Önceden kestirilemeyen senaryoların ve sisteme aktarılmamış çevresel değişkenlerin çözümü, yine insan mühendislerin tercihlerine ve kararlarına bağlı kalıyor. Yapay zeka ajanları yazılım geliştirme hızını artırıp yineleme döngülerini kısaltsa da bilinmeyen durumları tespit edip yönetme sorumluluğu mühendislere ait olmaya devam ediyor.