Dylan Castillo, yıllar boyunca birçok yan proje üzerinde çalıştığını ve bunları paylaştığını belirtiyor. Bu projeler ona yeni şeyler öğrenme, ilk web uygulamasını bir VPS'e dağıtma veya Python'u tarayıcıda çalıştırma gibi fırsatlar sunmuş. Hatta bazı projeleri viral olduğunda yeni müşteriler bile kazanmış. En önemlisi, bir oyun geliştirdiği veya 1970'lerin bilişsel bilim deneylerinin sonuçlarını tekrarladığı zamanlar gibi, bu süreçte eğlenmiş.
Ancak günümüzde yan projelerini paylaşmaktan çekindiğini ifade ediyor. İnternet, "yapay zeka çamuru" (AI slop) ile doymuş durumda. Gerçekten özel bir şeyiniz yoksa, çürük köprülere yeni bir asma kilit ekliyormuş gibi hissedilebiliyor. Geçmişteki birçok yan projesini bugün Claude Code gibi araçlarla birkaç dakika veya saat içinde yapabileceğini, bu yüzden artık konuşmaya değer olmadıklarını söylüyor. Hacker News, Reddit veya X gibi platformlardaki projelere nadiren baktığını, çünkü tüm açılış sayfalarının ve GitHub depolarının aynı göründüğünü, lansman mesajlarının da birbirine benzediğini ve sinyal-gürültü oranının dayanılmaz derecede düşük olduğunu ekliyor.
Yazar, kendisinin de bu "yapay zeka çamuruna" katkıda bulunduğunu itiraf ediyor ve pişmanlık duyuyor. Yine de yapay zeka konusunda iyimser olduğunu ve işine olan etkisini takdir ettiğini belirtiyor. İlerlemenin durmasını veya yavaşlamasını istemese de, büyük ölçüde yapay zeka tarafından yaratılan bir dünyayla nasıl doğru bir şekilde etkileşim kuracağını henüz bilmediğini ifade ediyor.
Yapay zeka araçlarının yaygınlaşmasıyla ortaya çıkan proje bolluğu, geliştiricilerin özgünlük arayışını zorlaştırıyor ve internetteki içerik kalitesini düşürüyor.