Yeni terimler, yaygınlaştıkça tanımlarını yitirme eğilimi gösterir; "life hacks" ve "enshittification" gibi kavramlar bu duruma örnek teşkil etmiştir. "Yapay zeka psikozu" terimi de benzer bir anlam kayması yaşıyor. Başlangıçta, bu terim uzun süreli sohbet botu etkileşimlerinin tetiklediği klinik bir psikotik vakayı ifade ederken, zamanla yapay zekayı faydalı bulan herkesi tanımlamak için kullanılmaya başlandı. Yani, yapay zekayı işinde kullanan herkesin bir nevi "yapay zeka psikozu" yaşadığı ima ediliyordu.
Ancak, terimin en son ve belki de en ilginç evrimi, birçok kişinin tatil döneminde Opus 4.5, Gemini 3, GPT 5 gibi gelişmiş büyük dil modelleriyle (LLM'ler) derinlemesine zaman geçirmesiyle ortaya çıktı. Kendini yapay zeka şüphecisi olarak tanımlayanlar bile, bu araçlarla birkaç gün geçirdikten sonra, daha önce büyük paralar, şirketler veya insan gücü gerektiren birçok görevin bireysel olarak erişilebilir hale geldiğini fark etti. Bu deneyim, onlara adeta "süper güçlere" sahip olma hissi verdi.
Bu yeni algı, yapay zeka ile aşırı sohbet etme ve onun potansiyeli hakkında ani bir coşku gibi dışsal belirtilerle önceki tanımlarla örtüşse de, içsel olarak bireylerin yeteneklerini genişleten bir deneyime işaret ediyor. Yazar, çevresindeki birçok kişinin bu yeni olasılıkları keşfetmesini hem komik hem de güven verici bulduğunu belirtiyor. Artık yapay zeka hakkında konuşulabilecek kişi olarak görülen yazar, bu dönüşümün etkilerini yakından gözlemliyor.
Yapay zeka araçlarının yaygınlaşması, bireylerin yeteneklerini dönüştürerek onlara daha önce erişilemeyen imkanlar sunuyor ve bu durum, terimlerin anlamını bile yeniden şekillendiriyor.