Yazar, "profesyonel" kelimesinin iki farklı tanımını ele alarak, yapay zekanın iş dünyasındaki rolünü sorguluyor. İlk tanım, bir iş karşılığında ödeme almakken, daha önemli olan ikinci tanım, bir meslek mensubunun işvereninin veya devletin taleplerini aşan bir davranış kuralları bütününe bağlı olmasıdır. Doktorların Hipokrat Yemini gibi örneklerle, bir profesyonelin hastasına zarar verme emrini reddetme yükümlülüğü vurgulanıyor. Avukatlar, muhasebeciler, tıp uzmanları, kütüphaneciler ve bazı mühendisler gibi birçok meslek, mesleki dernekler tarafından denetlenen bu tür etik kurallara tabidir.
Makale, yapay zeka savunucularının bu mesleklerin yakın gelecekte sohbet botları tarafından tamamen değiştirileceği iddialarını eleştirel bir bakış açısıyla inceliyor. Yazar, yapay zekanın ancak yetenekli bir profesyonelin işine yardımcı bir araç olarak kullanıldığında (centaur modeli: teknoloji destekli insan) faydalı olabileceğini savunuyor. Örneğin, bir psikoterapistin seansları kaydetmek için yapay zeka kullanması bu duruma örnek teşkil eder. Ancak, işverenlerin yapay zekayı "ters centaur" modelinde (insan destekli makineler) kullanma eğiliminde olduğunu belirtiyor. Bu modelde, bir insan, yapay zeka sistemlerinin hatalarını denetlemek veya düzeltmek için kullanılır, bu da profesyonelin gerçek yardım sağlama ve hesap verebilirlik yeteneğini zayıflatır.
Bu durum, profesyonellerin etik sorumluluklarını yerine getirme ve bağımsız kararlar alma kapasitelerini baltalayarak, mesleklerin temelini oluşturan etik kodları ve bağımsızlığı tehdit etmektedir. Yapay zekanın bu şekilde kullanılması, patronların mesleklerin özerkliğine karşı bir savaş aracı olarak görülebilir.
Yapay zeka, profesyonellerin etik sorumluluklarını ve bağımsızlıklarını aşındırarak, iş dünyasında mesleklerin temelini oluşturan değerleri tehdit etmektedir.