Yapay Zeka Kodlamayı Bitirdi mi?

Makale, yapay zekanın kodlamayı ortadan kaldırıp kaldırmadığına dair yaygın tartışmayı ele alıyor ve bu iddiaların yanlış olduğunu savunuyor. Yazar, bu durumu insanlığın temel bir becerisi olan yürüme eylemine benzetiyor. Geçmişte gemiler, trenler, otomobiller gibi çeşitli ulaşım araçları ortaya çıktığında, kimsenin çocuklarına "yürümenin bir anlamı kalmadı" demediğini belirtiyor. Çünkü yürüme, teknolojik gelişmeler ne olursa olsun önemini koruyan temel ve gerekli bir beceridir. Tıpkı yürümenin öğrenilmiş bir davranış olması ve bir yerden bir yere gitmek için hala bir araca ulaşma eylemini gerektirmesi gibi, kodlama da temel bir beceri olarak kalmaya devam edecektir.

Yazar, yürümenin basit gibi görünse de aslında 30-40 ana kasın ve 10-15 ana eklemin koordinasyonunu gerektiren, omurilik, beyin sapı, beyincik ve korteks gibi sinir sistemlerinin eş zamanlı çalıştığı karmaşık bir süreç olduğunu açıklıyor. Benzer şekilde, programlama da zihinsel olarak yoğun bir çaba gerektirir ve beynin prefrontal korteks (çalışma belleği, planlama), parietal korteks (mantık), temporal loblar (bellek) ve dil alanları (sözdizimi) gibi birçok bölgesini aynı anda aktive eder. Hata tespiti ve yaratıcılık gibi süreçler de programlamanın ayrılmaz bir parçasıdır. Bu, programlamanın kısa süreli bellek, karar verme ve mantıksal düşünme gibi temel bilişsel işlevleri içerdiğini gösterir.

Makale, yapay zekanın yalnızca bir araç olduğunu ve düşüncelerimizi hızlıca işleyip aktarmaya yaradığını vurguluyor. Ancak yapay zeka, düşünmenin, yaratıcılığın ve hayal gücünün yerini alamaz. Yazar, insanlara bilgisayar bilimleri temellerini, programlama paradigmalarını, tasarım desenlerini ve karmaşık yazılım sistemleri tasarlama yeteneğini öğrenmek ve pratik yapmak yerine sadece yapay zeka tarafından üretilen koda ("Vibe Coding") odaklanmalarını söylemenin doğru olup olmadığını sorguluyor. Sonuç olarak, kodlama tıpkı yürüme gibi öğrenilmesi ve pratik edilmesi gereken temel bir zihinsel beceri olmaya devam edecektir.