Geçtiğimiz hafta, aylık yaklaşık 130 milyon proje tarafından kullanılan bir Python kütüphanesi olan chardet'in sürdürücüsü Dan Blanchard, kütüphanenin 7.0 sürümünü yayınladı. Bu yeni sürüm, Anthropic'in Claude yapay zeka aracı kullanılarak sıfırdan yeniden yazıldı ve lisansı LGPL'den MIT'ye değiştirildi. Blanchard, mevcut kaynak koduna doğrudan bakmadığını, yalnızca API'yi ve test paketini Claude'a vererek kütüphaneyi yeniden oluşturmasını istediğini belirtiyor. JPlag ölçümlerine göre, ortaya çıkan kodun önceki sürümlerle %1.3'ten daha az benzerlik gösterdiğini iddia ederek, bunun bağımsız bir çalışma olduğunu ve LGPL lisansını sürdürme yükümlülüğü olmadığını savunuyor. Ancak chardet'in orijinal yazarı Mark Pilgrim, bu duruma itiraz ederek, orijinal kod tabanına bu kadar maruz kalınarak üretilen bir yeniden yazımın "temiz oda" çabası olarak kabul edilemeyeceğini ve LGPL'nin geçerli olması gerektiğini belirtiyor. Açık kaynak dünyasının önde gelen isimlerinden Armin Ronacher (Flask'ın yaratıcısı) ve Salvatore Sanfilippo (Redis'in yaratıcısı antirez), Blanchard'ın yeniden lisanslama eylemini desteklediler. Antirez, yapay zeka destekli yeniden yazımı telif hakkı hukuku ve GNU projesinin tarihi üzerinden savunarak, bunun yasal olduğunu ve dolayısıyla meşru olduğunu öne sürdü. Her iki isim de, farklı yollarla da olsa, Blanchard'ın yaptığının meşru olduğu sonucuna vardı. Ancak makalenin yazarı, bu görüşlere katılmıyor ve "yasal" olmanın her zaman "meşru" anlamına gelmediği temel soruyu göz ardı ettiklerini belirtiyor. Yazar, GNU projesinin UNIX kullanıcı alanını yeniden yazmasının, telif hakkı yasasının sınırlarını kullanarak tescilli yazılımları özgür yazılımlara dönüştürdüğünü ve bu durumun toplumsal faydayı artırdığını vurguluyor. Bu sürecin etik gücü, yasal olmasından ziyade, tescilliden özgüre doğru ilerlemesinden geliyordu. Ancak yapay zeka destekli yeniden yazımların, chardet örneğinde olduğu gibi, copyleft (LGPL) gibi özgürleştirici lisanslardan daha izin verici (MIT) lisanslara geçişe yol açabileceğini belirtiyor. Bu durum, açık kaynak ekosistemindeki "commons" alanını genişletmek yerine daraltma potansiyeli taşıyor ve copyleft felsefesinin erozyonuna neden olabileceği endişesini dile getiriyor.
Yapay zeka destekli yazılım geliştirme yöntemleri, açık kaynak lisanslarının yorumlanması ve copyleft felsefesinin geleceği hakkında önemli etik ve hukuki tartışmaları tetikliyor.