Cory Doctorow, "Sorry, Eh" başlıklı makalesinde, bir teknoloji yazarı olarak yapay zeka (AI) endüstrisinin mevcut durumuna dair eleştirel bir bakış açısı sunuyor. Yazı, mizahi bir "özür" ile başlıyor; Doctorow, milyarlarca dolar kaybettiren, işleri yok eden ve ülkeleri Amerikan teknolojisine bağımlı hale getiren fikirleri desteklemediği için "üzgün" olduğunu belirtiyor. AI şirketlerinin insanlık tarihindeki en çok para kaybeden teknoloji olduğunu vurguluyor. Özellikle Nvidia'nın AI için optimize edilmiş GPU'larının işletilmesinin para kaybettirdiğini, hatta bu GPU'ları elektrik olmadan depolayanların bile fişe taktıkları anda zarar etmeye başlayacaklarını iddia ediyor.
Doctorow, yapay zeka teknolojisinin bir gün "uyanıp" bugün başarısız olduğu işleri yapmaya başlayacağı inancını eleştiriyor. Bu durumu, atları daha hızlı koşmaları için yetiştirmenin bir gün lokomotif doğurmasını beklemeye benzetiyor. İnsanların zekaya sahip olduğunu, makinelerin ise sadece "kelime tahmin programları" olduğunu ve insan ile makine arasındaki farkın bilinen kelime sayısıyla ölçülemeyeceğini savunuyor. Bu eleştiri, AI'ın gerçek yetenekleri ve potansiyeli hakkındaki yaygın beklentilere karşı çıkıyor.
Makale ayrıca "dijital egemenlik" kavramını da sorguluyor. Doctorow, ülkelerin, Amerikan silikon tekellerinden gelen para kaybeden çiplerle dolu daha fazla data merkezi inşa etme çabasının, temiz enerji hedeflerini baltalarken içme suyunu kirletme ve mümkün olduğunca çok işi yok etme pahasına Amerikan teknolojisine bağımlılığı artırdığını belirtiyor. Kanada'nın Amerikan imparatorluğunun çöküşüne verdiği tepkiyi ele alırken, ülkenin dolarını, suyunu ve enerjisini feda ederek Amerika'ya daha bağımlı hale gelme stratejisinin milyonlarca Kanadalıyı işsiz bırakma gibi "tuhaf ve olası olmayan" bir bahse girdiğini ifade ediyor. Doctorow, bu yaklaşıma bir alternatif sunarak 2012'deki Kanada Telif Hakkı Modernizasyon Yasası (Bill C-11) gibi düzenlemelere atıfta bulunuyor.
Cory Doctorow, yapay zeka hype'ının ardındaki finansal gerçekleri, enerji tüketimini ve ulusal bağımlılık risklerini sert bir dille eleştirerek teknoloji dünyasındaki yaygın anlatıya meydan okuyor.