Yapay zeka ajanlarından önce linter ve araçlar yazılmalı

Büyük dil modellerinin belirleyici olmayan doğası, aynı komuttan farklı yapısal çıktılar üretilmesine yol açıyor. Bu durum genellikle bir komut mühendisliği sorunu olarak görülse de modellerin temel çalışma prensibinden kaynaklanıyor. Modeller yerel düzeyde metin yazmada başarılıyken, binlerce satır boyunca tutarlı bir belge yapısını korumakta yetersiz kalıyor. Bu nedenle mimari kuralların metin tabanlı yönlendirmeler yerine deterministik denetleyicilerle güvenceye alınması gerekiyor.

Linter, şema doğrulayıcı ve ayrıştırıcı gibi araçlar, belgenin doğruluğunu kesin bir kural kümesine bağlıyor. Markdown gibi esnek formatlar veya docx gibi karmaşık ikili dosya yapıları, modeller tarafından doğrudan üretildiğinde geçersiz çıktılar veriyor. Mimari kararlar araçlara devredildiğinde, model yalnızca içerik üretimi gibi düşük dallanmalı operasyonel işlere odaklanıyor. Hatalar satır numaralarıyla linter tarafından bildirildiğinde model bu geri bildirimle kendini düzeltebiliyor.

İş akışının başında biçimsel kuralları tanımlamak ve repoyu linter denetiminden geçirmek gerekiyor. Modelin doğrudan dosya baytları yazması yerine yapılandırılmış veri üretmesi ve ikili formatları özel araçların inşa etmesi öneriliyor. Bu döngü, modellerin bağlam sınırlarına takılmadan ölçeklenebilir ve hatasız belgeler üretmesini sağlıyor.