1995 yılında Turing ödüllü Niklaus Wirth, "A Plea for Lean Software" başlıklı makalesinde, yazılımın o dönemdeki durumundan yakınıyordu. Bu yakınmaların başında, meslektaşı Martin Reiser'a atfettiği ancak Wirth'ün Yasası olarak bilinen şu iddia geliyordu: "Yazılım, donanımın hızlanmasından daha hızlı yavaşlıyor." Wirth, 25 yıl önce 8 KB bellekle çalışan metin editörleri ve işletim sistemlerinin, günümüzde megabaytlarca yer kaplamasına rağmen daha hızlı olmadığını, hatta bin kat daha hızlı donanım olmasaydı modern yazılımların kullanılamaz hale geleceğini belirtiyordu. Bu durum, yazılım geliştirme dünyasında sürekli tartışılan bir paradoks olmaya devam ediyor.
Makalenin yazarı, Wirth'ün verimlilik kaybına karşılık hiçbir değer kazanılmadığı sonucuna katılmıyor. Wirth'ün pencereler, kopyala-yapıştır stratejileri ve açılır menüler gibi özellikleri eleştirmesine rağmen, yazar bu özelliklerin bilgisayar kullanımını daha geniş kitlelere ulaştırmadaki değerini vurguluyor. Programcıların genellikle yazılımı teknik özelliklerine göre yargılamaya eğilimli olduğunu, ancak sosyal faydalarının göz ardı edilmemesi gerektiğini belirtiyor. Yazar, Wirth'ün bilgisayar bilimi alanındaki devasa etkisini ve kendi sistem tasarım anlayışına ilham kaynağı olduğunu da ekliyor.
Wirth'ün yasasının doğruluğu, Dan Luu'nun 2017'deki girdi gecikmesi (input lag) üzerine yaptığı araştırmayla da destekleniyor. Luu, yüksek hızlı bir kamera kullanarak klavye tuşuna basma ile ekranda harfin görünmesi arasındaki gecikmeyi ölçtüğünde, en düşük gecikmeye sahip bilgisayarın 1983 yapımı Apple 2e olduğunu buldu. Bu durum, girdi işleme hattındaki artan yazılım karmaşıklığının bir sonucu olarak ortaya çıkıyor. Modern gereksinimleri karşılamak için eklenen bu karmaşıklık değer katarken, gecikme gibi maliyetleri de beraberinde getiriyor. İlginç bir şekilde, günümüzdeki gecikme sorunlarını çözen sistemler genellikle karmaşıklığı azaltmak yerine daha da artırarak bu başarıyı elde ediyor.
Yazılımın giderek karmaşıklaşması ve donanım hızına rağmen performans kayıpları yaşaması, geliştiricilerin basitlik ve verimlilik dengesini sürekli sorgulamasına yol açıyor.