Westermarck etkisi erken çocukluktaki birlikteliğin çekimi azalttığını gösteriyor

Fin antropolog Edvard Westermarck tarafından 1891 yılında öne sürülen Westermarck etkisi, insanların altı yaşından önce birlikte kardeş gibi büyüdükleri akranlarına karşı cinsel çekim duymama eğiliminde olduklarını belirtiyor. Ters cinsel damgalama olarak da adlandırılan bu psikolojik hipotez, ensest tabusunun evrimsel ve biyolojik temellerini açıklamaya çalışan temel teoriler arasında yer alıyor.

Hipotezi destekleyen deneysel veriler, İsrail'deki kibutz yerleşimlerinden Çin'deki geleneksel evlilik modellerine kadar uzanan geniş bir coğrafyadan geliyor. İsrail kibutzlarında komünal olarak büyütülen çocuklar üzerinde yapılan bir araştırma, kayda geçen yaklaşık 3 bin evlilikten yalnızca 14'ünün aynı akran grubundan çıktığını, bu 14 çiftin hiçbirinin ilk altı yılı birlikte geçirmediğini ortaya koydu. Benzer şekilde çocukluktan itibaren gelecekteki eşiyle aynı evde büyütülen Çin Shim-pua evliliklerinin de çoğunlukla başarısızlıkla sonuçlandığı saptandı.

Lübnan, Pakistan ve Fas gibi ülkelerdeki akraba evlilikleri üzerinde yapılan çalışmalar, aynı odada uyuyarak büyüyen veya yaş farkı az olan kuzenlerin birlikteliklerinde çekim düzeyinin düştüğünü gösterdi. Öte yandan Eran Shor ve Dalit Simchai gibi araştırmacılar kibutz verilerini yeniden inceleyerek biyolojik çekinikliğin yanı sıra toplumsal normların ve baskıların da ensestten kaçınma davranışında kritik bir rol oynadığını kaydetti.