Yazar, TypeScript hakkındaki ilk düşüncelerinin yanlış olduğunu kabul ettiği iki bölümlük bir makalenin ilk kısmında, dilin kusurlarına rağmen doğru yapılandırıldığında tip sisteminin oldukça iyi olduğunu belirtiyor. Bilgisayar bilimleri eğitimi alan çoğu geliştirici gibi Java, Python ve C gibi dillerle programlama yolculuğuna başlayan yazar, özellikle Rust ile edindiği deneyimin TypeScript'e bakış açısını şekillendirdiğini ifade ediyor. Rust'ın güvenlik odaklı ve katı tip sistemi, kod yazarken tipleri düşünmeye zorlayarak, daha sonra otomatik tamamlama ve tip güvenliği gibi avantajlar sağlayan bir geliştirme alışkanlığı kazandırmış.
Makalenin bu bölümünde yazar, TypeScript'in karşılaştığı sorunların aslında JavaScript'in temel eksikliklerinden kaynaklandığını vurguluyor. En belirgin sorunlardan biri, fonksiyonların somut hata dönüş tiplerine sahip olmaması. Örneğin, bir fetchData fonksiyonunun birden fazla noktada hata fırlatabilmesine rağmen, derleyicinin bu potansiyel hatalar hakkında bilgi vermemesi, geliştiricilerin çalışma zamanına kadar bu durumdan haberdar olmamasına neden oluyor. Bu durum, her olası hata noktasını try-catch bloklarıyla sarmalamayı gerektiriyor ki bu da kodu oldukça uzun ve karmaşık hale getiriyor.
Yazar, try-catch bloklarının sadece kodu uzatmakla kalmayıp, fırlatılan hatanın türü hakkında da net bilgi vermediğini belirtiyor. Bu belirsizlik, hata yönetimi süreçlerini zorlaştırıyor ve geliştiricilerin, kodun beklenen şekilde çalışıp çalışmadığını anlamak için daha fazla çaba sarf etmesine yol açıyor. Bu ilk bölüm, TypeScript'in JavaScript'ten miras aldığı temel zorlukları ve yazarın bu zorluklara rağmen dilin potansiyelini nasıl görmeye başladığını ele alıyor.
TypeScript'in tip sistemi, JavaScript'in temel sorunlarından kaynaklanan zorluklara rağmen, doğru yapılandırıldığında geliştirme sürecine önemli güvenlik ve verimlilik katkıları sağlayabilir.