1960 yılında, dünyaca ünlü yazar ve illüstratör Tove Jansson'dan, J. R. R. Tolkien'ın "The Hobbit" kitabının yeni İsveççe çevirisi için illüstrasyonlar yapması istendi. Bu teklif, o dönemde Rabén & Sjögren yayınevinde editör olan İsveçli çocuk kitabı yazarı Astrid Lindgren'den geldi. Lindgren, Jansson'ın bu "yüzyılın çocuk kitabı" olarak nitelendirdiği projeyi kabul etmesi için büyük çaba sarf etti. Jansson, daha önce Lewis Carroll'ın eserlerini de resimlemiş deneyimli bir sanatçıydı ve Tolkien'ın klasiğini illüstre etme fırsatını kaçırmak istemedi.
Jansson, "The Hobbit" illüstrasyonlarında kendi "Moomin stili"nden bilinçli olarak uzaklaşmaya çalıştı. Detaylı çizgi çalışması ve özenle doldurulmuş yüzeyler yerine, daha serbest bir yaklaşım benimsedi. Karakterleri yorumlarken, her bir karakteri tatmin olana kadar 20 ila 60 kez elle çizdi ve kurşun kalemle taslak yapmadan doğrudan keçeli kalem kullandı. Jansson, 1960'ların gelişmiş baskı tekniklerine güvenerek, farklı çizimleri bir araya getirme yönteminin son kitapta görünmeyeceğini düşündü.
Kitabın illüstrasyonlarında karakterlerden ziyade manzaralara odaklandı, hatta bazı karakterleri özellikle küçük çizerek manzaranın ön plana çıkmasını sağladı. Bu eşsiz işbirliği, iki ünlü İskandinav çocuk kitabı yazarını bir araya getirse de, Jansson'ın "Bilbo – en hobbits äventyr" adlı eserdeki illüstrasyonları zaman zaman eleştirilere maruz kaldı. Sanatçının kendi özgün tarzını Tolkien'ın dünyasına uyarlaması, hem hayranlar hem de eleştirmenler arasında farklı yorumlara yol açtı.
Tove Jansson'ın "The Hobbit" için yaptığı illüstrasyonlar, sanatçının kendi ikonik Moomin tarzından sıyrılarak farklı bir edebi esere nasıl yaklaştığını ve bu yaklaşımın yarattığı sanatsal tartışmaları gözler önüne seriyor.