StrongDM'in yapay zeka ekibi, yazılım geliştirme süreçlerinde devrim niteliğinde bir yaklaşım benimsiyor: "Yazılım Fabrikası" adını verdikleri bu modelde, insan müdahalesi olmadan kod yazılıyor ve inceleniyor. Ekip, bu yöntemi, yapay zeka modellerinin (özellikle Claude Sonnet 3.5, Claude Opus 4.5 ve GPT 5.2 gibi) 2024 sonu ve 2025 başlarında karmaşık kodlama görevlerini güvenilir bir şekilde yerine getirebilme yeteneklerindeki belirgin artışla mümkün kıldığını belirtiyor. Hatta, "insanlar tarafından kod yazılmamalı" ve "insanlar tarafından kod incelenmemeli" gibi radikal kurallarla çalışıyorlar. Bu, yazılım geliştirme dünyasında "Dark Factory" seviyesinde bir yapay zeka adaptasyonu olarak tanımlanıyor.
Bu yenilikçi yaklaşımın en büyük zorluğu, kodun gerçekten çalıştığını nasıl kanıtlayacakları sorusu. Eğer hem uygulama hem de testler yapay zeka ajanları tarafından yazılıyorsa, doğrulama süreci nasıl işleyecek? StrongDM, bu sorunu Cem Kaner'in 2003'teki senaryo testi konseptinden ilham alarak çözüyor. "Senaryo" kelimesini, kod tabanının dışında depolanan ve bir LLM tarafından sezgisel olarak anlaşılabilecek ve esnek bir şekilde doğrulanabilecek uçtan uca "kullanıcı hikayeleri"ni temsil etmek için yeniden tanımladılar. Başarıyı sadece "test paketi yeşil" gibi ikili tanımlardan, olasılıksal ve ampirik bir "memnuniyet" ölçütüne taşıdılar. Bu, yapay zeka tarafından üretilen yazılımın kalitesini ve işlevselliğini değerlendirmek için yeni bir paradigma sunuyor. Ekip, her mühendis için günlük 1.000 dolardan az token harcanıyorsa, yazılım fabrikasının geliştirilmesi gereken alanları olduğunu iddia ederek maliyet etkinliğine de dikkat çekiyor.
Bu yaklaşım, yazılım geliştirme süreçlerinde insan müdahalesini minimuma indirerek yapay zekanın otonom üretimdeki potansiyelini gözler önüne seriyor.