Çellist Steven Isserlis, Macar besteci György Kurtág ile kırk yıl önceki ilk karşılaşmasını ve bu deneyimin kendisini nasıl dönüştürdüğünü anlatıyor. Prussia Cove'daki Uluslararası Müzisyenler Semineri'nde tanıştığı Kurtág'ın, Isserlis'in Schubert beşlisindeki pizzicato çalışı hakkında doğrudan yorum yapmasıyla başlayan bu ilişki, Kurtág'ın müziğe olan sarsılmaz tutkusunu ve her notaya verdiği önemi gözler önüne seriyor. Isserlis, Kurtág'ın "er-er-er"lerle dolu, kendine özgü İngilizce konuşma tarzından ve eşi Márta ile birlikte müziği nasıl somutlaştırdıklarından bahsediyor. Her ikisinin de "önemli değil" kelimesinin anlamını bilmeyen Beethoven'ı anımsattığını belirtiyor.
Isserlis'in Kurtág'ın "Gérard de Nerval" adlı solo çello eserini ilk çalma deneyimi, bestecinin müziğini ne kadar yanlış anladığını fark etmesine neden oluyor. Kurtág'ın eseri nota nota açıklayışı, şarkı söyleyişi, talepkarlığı ve duygusal derinliğiyle ördüğü büyü, Isserlis için tam bir aydınlanma oluyor. Bu andan itibaren Isserlis, mümkün olduğunca sık Kurtág'a (ve eşi Márta'ya) çalmaya devam ediyor. Márta'nın da en az Kurtág kadar derinlemesine yorumlar yapması ve onun müziğine olan hakimiyeti Isserlis'i şaşırtıyor.
Kurtág ile çalışmanın her yönden dönüştürücü olduğunu vurgulayan Isserlis, bestecinin sınırsız hayal gücünü ve müziği aydınlatan şaşırtıcı imgeler yaratma yeteneğini örneklerle açıklıyor. Örneğin, "Schatten" (Gölgeler) adlı eserinin başında, Hamlet'in babasının hayaletinin kale surlarında belirip kaybolması imgesini kullanması, müziğin huzursuz atmosferini yakalamasına yardımcı oluyor. Kurtág'ın sessizliği bile bir motif olarak tanımlaması, müziğe olan yaklaşımının ne kadar derin ve detaylı olduğunu gösteriyor. Bu deneyimler, Isserlis'in müziği anlama ve icra etme biçimini kökten değiştiriyor.
Steven Isserlis'in György Kurtág ile yaşadığı müzikal etkileşim, bir sanatçının başka bir ustadan aldığı ilhamın ve derinlemesine rehberliğin sanatsal gelişimi nasıl kökten değiştirebileceğini gözler önüne seriyor.