Yazar, yapay zekanın "zekasına" dair beklentilerini sorgulayarak, Spotify'ın yeni yapay zeka DJ özelliğini deneyimlerini paylaşıyor. Özellikle klasik müzik dinleyicisi olması nedeniyle, bu yeni özelliğin Spotify'ın uzun süredir devam eden eksikliklerini giderip gidermeyeceğini merak ediyor. Ancak, dijital müzik dünyasının ve dolayısıyla Spotify'ın meta veri yapısının tamamen pop müziğe göre tasarlandığını belirtiyor. Sanatçı, albüm ve şarkı etiketlerinin, enstrümantal müzik için "şarkı" teriminin kullanılması gibi sorunlar, batı müziği geleneğinin dijital platformlarda nasıl göz ardı edildiğini gösteriyor.
Makalede vurgulanan en büyük sorun, klasik müzik bestelerinin genellikle birden fazla bölümden (movement) oluşması ve bu bölümlerin bestecinin amaçladığı dramatik bütünlüğü sağlamak için sırayla çalınması gerektiğidir. Pop müziğe odaklı mevcut sistem, bu yapısal özelliği anlayamıyor veya desteklemiyor. Bu durum, Spotify'ın yapay zeka DJ'inin klasik müzik bağlamında "şaşırtıcı derecede aptalca" davrandığını ve yapay zekanın belirli bir alana özgü veri yapılarını ve kültürel bağlamları anlamadaki sınırlılıklarını ortaya koyduğunu gösteriyor. Yazar, yapay zekanın bu tür durumlarda kimin sorumlu olduğunu da sorguluyor: programcılar mı, yoksa yapay zeka varlığının kendisi mi?
Yapay zekanın, belirli bir alana özgü veri yapıları ve kültürel bağlamlar göz ardı edildiğinde yetersiz kalabileceğini gösteriyor.