Sistersiyen Sayı Sistemi, 13. yüzyılın başlarında Sistersiyen keşişleri tarafından sayıları son derece kompakt bir biçimde yazmak amacıyla tasarlanmış özgün bir yöntemdir. Bu sistemin temel özelliği, 1'den 9.999'a kadar olan herhangi bir sayının, dikey bir çizgi üzerinde birleştirilen temel geometrik elementler kullanılarak tek bir glif (sembol) içinde temsil edilebilmesidir. Bu sayılar, Leicester Başdiyakozu John of Basingstoke'un tanıttığı bir sayı sisteminden ilham almış gibi görünmektedir ve karmaşık sayısal verileri bile tek bir görsel öğe ile ifade etme yeteneğiyle dikkat çekmiştir.
Bu sistemin geliştirilmesinin ardındaki ana motivasyon, özellikle manastır ortamlarında el yazması belgelerde ve kayıtlarda yer tasarrufu sağlamaktı. Tek bir sembolün binlerce farklı sayıyı temsil edebilmesi, metinlerin daha az yer kaplamasına ve daha hızlı yazılmasına olanak tanıyordu. Sistersiyen sayıları, basit ancak son derece işlevsel yapısı sayesinde, ortaçağ Avrupa'sında belirli çevrelerde yaygın olarak kullanılmış ve hatta 20. yüzyılın başlarına kadar varlığını sürdürmüştür. Günümüzde ise bu sistem, matematik tarihi ve paleografi alanında önemli bir inceleme konusu olarak kabul edilmekte, eski sayı sistemlerinin çeşitliliğini ve yaratıcılığını gözler önüne sermektedir.
Bu sistem, ortaçağda bilginin ve kayıtların daha verimli bir şekilde saklanması için geliştirilen yaratıcı çözümlerden birini temsil etmektedir.