San Francisco'da yaşayan bir ebeveyn, çocuklarını okula bırakırken park yeri bulma ve park düzenlemelerine uyma konusunda yaşadığı zorluklar nedeniyle bir park uygulamasına ihtiyaç duydu. Eşi, sokak temizliği saatlerinde park ettiği için ceza alınca, bölgedeki park kısıtlamalarını gösteren interaktif bir harita uygulamasının eksikliği belirginleşti. Bu tür "hafta sonu projeleri" genellikle başlangıçtaki yüksek efor gereksinimi ve sonrasında ortaya çıkan hata düzeltmeleri nedeniyle tamamlanmaz; özellikle de çocuklu ebeveynlerin kısıtlı zamanı düşünüldüğünde.
Ancak yazar, bu durumu Claude Code ve Opus 4.5 gibi büyük dil modellerinin (LLM) sahneye çıkmasıyla değiştirdi. Bir prototip fikrini Claude'a sunduğunda, model sadece yedi dakika içinde ilk taslağı hazırladı ve projenin haftalar sürecek bir hayalden saatler içinde tamamlanabilecek gerçekliğe dönüştüğünü gösterdi. Bu deneyim, LLM'lerin yazılım geliştirmede inanılmaz bir "güç çarpanı" olarak hareket edebileceğini ortaya koydu.
Yazar, LLM'lerin yazılım geliştirme sürecindeki rolünü, assembly dilinden yüksek seviyeli dillere geçişe benzetiyor. LLM'ler, geliştiricilerin daha düşük seviyeli soyutlamalarla uğraşmak yerine, problem çözmeye ve daha yüksek seviyeli mantık geliştirmeye odaklanmasını sağlayarak verimliliği artırıyor. SFPark projesi, kişiye özel yazılımların artık çok daha erişilebilir hale geldiğini ve geliştiricilerin zamanlarını daha stratejik görevlere ayırabileceğini kanıtlayan somut bir örnek teşkil ediyor.
Büyük dil modelleri, kişiye özel yazılım geliştirme süreçlerini hızlandırarak, uzun süreli projeleri saatler içinde tamamlanabilir hale getirme potansiyelini gözler önüne seriyor.