UBC'de yapılan yeni bir araştırma, rakunların sadece yiyecek ödülü için değil, aynı zamanda içsel bir merakla bulmaca çözdüğünü ortaya koydu. Animal Behaviour dergisinde yayımlanan çalışma, rakunların tek bir yiyecek ödülü (marshmallow) aldıktan çok sonra bile bulmacaları çözmeye devam ettiğini gösterdi. Bu davranış, açlıktan ziyade bilgi arayışına dayalı içsel motivasyonu yansıtıyor ve "bilgi avcılığı" olarak tanımlanıyor, çünkü devam eden çözümler için ek yiyecek verilmedi.
Araştırmacılar, mandallar, sürgülü kapılar veya düğmeler gibi mekanizmalara sahip özel bir çoklu erişimli bulmaca kutusu kullandı. Rakunlar, kolay çözümlerde geniş çapta keşif yaparken, görev zorluğu arttıkça daha güvenilir bir çözümü tercih etti, ancak en zor seviyelerde bile birden fazla çözümü denemeye devam ederek esnek problem çözme yeteneklerini sergilediler. Bu örüntü, merak ile çaba veya potansiyel risk arasındaki klasik bir dengeyi yansıtıyor; rakunlar, algılanan maliyet ve riske göre stratejilerini ayarlıyorlar, bu da diğer hayvanlarda ve insanlarda görülen karar verme çerçevelerine benziyor.
Bu bulgular, rakunların Vancouver gibi kentsel merkezlerde neden bu kadar başarılı olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor. Başarıları, kentsel yaşama uygun bilişsel ve fiziksel özelliklerine bağlanabilir. Akarsularda yiyecek aramak için duyusal sinirlerle zengin ön pençeleri, mandalları ve kolları manipüle etmek için çok uygundur. Sadece yiyecek için değil, bilgi için problem çözmek, onlara karmaşık ortamlarda avantaj sağlayarak çöp kutularına veya diğer yiyecek kaynaklarına erişmelerine yardımcı olabilir. Bu çalışma, rakunların bilişsel yeteneklerini anlamanın, zor durumdaki türlerin yönetimine ve ayılar gibi insan yapımı kaynaklara erişmek için problem çözmeyi kullanan diğer türler için stratejilere rehberlik edebileceğini gösteriyor.
Rakunların doğal merakları ve problem çözme yetenekleri, onların kentsel ortamlarda başarılı olmalarının temelini oluşturuyor ve bu durum, diğer türlerin yönetim stratejileri için de önemli çıkarımlar sunuyor.