Makale, bir C runtime'ından Rust'a yeniden tasarlanıp kısmen taşınan purple-garden projesindeki ilk optimizasyonları ele alıyor. Sanal makine henüz geliştirme aşamasında olsa da, yazar bu erken aşama optimizasyonlarını detaylandırıyor. purple-garden'ın yüksek seviyeli işleyişi; girdi olarak alınan kodun önce bir Tokenizer tarafından token'lara ayrılmasıyla başlar. Ardından, bu token'lar bir Parser aracılığıyla Soyut Sözdizimi Ağacı (AST) yapısına dönüştürülür. Bu AST, daha sonra bir Compiler tarafından bytecode'a derlenir. Bu süreçte, planlanan bir IR (Intermediate Representation) ve optimizasyon sınırı da bulunuyor.
Derlenen bytecode, Baseline interpreter'a gitmeden önce bir Peephole Optimizer'dan geçer. Peephole optimizasyonları, adından da anlaşılacağı gibi, daha büyük bir girdinin küçük bir bölümünde gerçekleştirilen optimizasyonlardır. purple-garden gibi bir sanal makine için bu, 3 boyutlu bir pencere kullanarak operatörleri birleştirmek, gereksiz veya işe yaramaz işlemleri yeniden yazmak anlamına gelir. Bu optimizasyonlar yereldir, tek geçişlidir ve IR optimizasyonlarının kaçırdığı durumları yakalamak için bir yedek mekanizma olarak tasarlanmıştır.
purple-garden uygulamasında peephole optimizasyonları, başlangıç maliyetini mümkün olduğunca düşük tutmak ve ağır optimizasyonları IR katmanına taşımak amacıyla bilinçli olarak tek geçişli tutulmuştur. Bu yaklaşım, önceki optimizasyonların sonucundan kaynaklanan özyinelemeli optimizasyon sorunlarını, peephole optimizasyonlarının önceki optimizasyon pipeline'ı için bir geri dönüş mekanizması olmasıyla hafifletir. Bu sayede, runtime'ın verimli ve hızlı çalışması hedeflenmektedir.
purple-garden projesinde bytecode'u daha verimli hale getirmek için yerel ve hızlı peephole optimizasyonlarının nasıl uygulandığını gösteriyor.