PostgreSQL, üretim ortamlarında oldukça iyi ölçeklenebilen bir veritabanı yönetim sistemidir. Ancak, birçok kurulum varsayılan olarak güvenli ama optimalden uzak ayarlarla çalışır. Performans optimizasyonunun temelinde, her ayarın neyi kontrol ettiğini, eşzamanlılık altında nasıl etkileşimde bulunduğunu ve gerçek metriklerle etkisinin nasıl doğrulanacağını anlamak yatar. Bu rehber, en önemli iki bellek parametresinden biri olan shared_buffers'ı ele almaktadır.
shared_buffers, PostgreSQL'in dahili arabellek önbelleği olarak kullandığı paylaşılan bellek bölgesinin boyutunu tanımlar. Tüm okuma ve yazma işlemleri bu arabellek üzerinden gerçekleşir. Disk etkileşimi daha sonra, arka plan yazma işlemleri ve kontrol noktaları aracılığıyla eşzamansız olarak yapılır. Varsayılan olarak 128MB olarak ayarlanmış olan shared_buffers değeri, yerel ortamlar için yeterli olsa da, gerçek iş yükleri için yetersiz kalır; bu da daha fazla disk okumasına, G/Ç baskısına ve daha az kararlı gecikmeye yol açar. Sunucunun 1GB'dan fazla RAM'i varsa, özel bir PostgreSQL sunucusunda toplam RAM'in %20-25'i ile başlanması ve gerekirse kademeli olarak artırılması yaygın bir kuraldır. Değerlerin %40'ın üzerine çıkması genellikle performansa çok fazla katkı sağlamaz.
shared_buffers değerini çok yüksek ayarlamak, işletim sistemi sayfa önbelleği ile rekabete yol açabilir ve kontrol noktaları sırasında temizlenmesi gereken kirli veri miktarını artırarak kontrol noktası baskısını ve yazma ani yükselişlerini artırabilir. Bu parametre, PostgreSQL başlatıldığında tahsis edildiği için değiştirilmesi sunucu yeniden başlatmayı gerektirir. Mevcut değerin iyi olup olmadığını anlamak için pg_stat_database kullanarak önbellek isabet oranına bakmak basit bir yöntemdir. Önbellek isabet oranı 1'e yakınsa, bu iyi bir işaret olarak kabul edilir.
PostgreSQL veritabanı performansını artırmak için bellek ayarlarının doğru yapılandırılması, özellikle `shared_buffers` parametresinin optimize edilmesi kritik öneme sahiptir.