Shriram Krishnamurthi, eğitim alanındaki pedagoji önerilerini paylaştığı makalesinde, eğitimcilerin odak noktasını "öğretmekten" "öğrenmeye" kaydırması gerektiğini vurguluyor. Yazar, "Ben öğretiyorum" demek yerine "Onlar öğreniyor" demenin önemine dikkat çekiyor. Asıl amacın, öğrencilerin öğretilenleri gerçekten öğrenip öğrenmediğini anlamak olduğunu belirtiyor; bu, slaytları metinle doldurup "öğrettim" demekten çok daha zorlu ama gerçek bir eğitimcinin hedefi olmalı. Krishnamurthi, eğitimin etkinliğinin, öğretmenin ne kadar "öğrettiği" ile değil, öğrencinin ne kadar "öğrendiği" ile ölçülmesi gerektiğini savunuyor.
Makale, eğitimciler için çeşitli kaynaklar öneriyor. Bunlar arasında Daniel L. Schwartz'ın "The ABCs of How We Learn", Paul A. Kirschner'ın "How Learning Happens" ve Yana Weinstein'ın "Understanding How we Learn" gibi bilişsel bilim ve eğitimi birleştiren, araştırmaya dayalı, erişilebilir ve uygulanabilir tavsiyeler sunan kitaplar bulunuyor. Ayrıca, "How People Learn" ve Amerikan okullarındaki sorunları ele alan "The Teaching Gap" gibi önemli eserlere de değiniliyor. Önerilen kitapların ortak özellikleri arasında araştırmaya dayalı olmaları, uzman olmayanlar için anlaşılır bir dille yazılmaları ve uygulanabilir tavsiyeler sunmaları yer alıyor.
Krishnamurthi, eğitim alanındaki yaygın "nöromitlere" de dikkat çekiyor. Özellikle "öğrenme stilleri" mitinin bilimsel bir temeli olmadığını ve bu fikrin çürütülmesine rağmen hala varlığını sürdürdüğünü belirtiyor. Makale, bilgisayar bilimcileri için de Justin Reich'in "Failure to Disrupt" adlı eserini önererek, teknolojinin eğitimdeki rolüne dair yanlış algıları ele alıyor. Bu öneriler, eğitimcilerin daha etkili ve bilimsel temellere dayalı yaklaşımlar benimsemesine yardımcı olmayı hedefliyor.
Eğitimcilerin odağını "öğretmekten" "öğrenmeye" kaydırması ve bilimsel temelli yaklaşımları benimsemesi, öğrenme süreçlerinin etkinliğini artırmanın anahtarıdır.