Günümüzde cebimizde taşıdığımız gelişmiş mobil telefonların aksine, ilk bilgisayarların tüm odaları kapladığını hayal etmek zor. Bu devasa makinelerden biri olan Elektronik Sayısal Entegratör ve Bilgisayar (ENIAC), 1946'da ABD Ordusu için bir araç olarak tanıtıldı. ENIAC, 1.800 metrekarelik bir alanı kaplıyor ve 30 tondan fazla ağırlığa sahipti. 1955'te sökülene kadar sürekli olarak faaliyette kaldı.
Seksen yıl sonra, Arizona'daki PS Academy'de çoğu 12 ila 16 yaşları arasında olan 80 otistik öğrenciden oluşan bir grup, ENIAC'ı yeniden yarattı. Proje, 22.000 özel parça inşa etmeyi ve bunları 1.600 sıcak silikon tabancası çubuğuyla birleştirmeyi içeriyordu. Ağustos 2025'teki ilk okul gününden bu aya kadar beş buçuk ay süren bu çalışma, öğrencilerin yaratımlarını arkadaşlarına ve ailelerine tanıttığı bir törenle sona erdi. Replikası bir bilgisayar gibi işlev görmese de, ziyaretçilere "bu devasa makinenin tam ölçeğini, yüzlerce LED ile tamamen aydınlatılmış halini ve transformatörlerin derin uğultusunu ve rölelerin tıklamasını taklit eden bir ses ortamını" deneyimleme fırsatı sunuyor.
Öğrenciler, tarihi doğruluk sağlamak için ENIAC'ın nasıl çalıştığını derinlemesine anlamak zorundaydılar. Bir ENIAC tarihçisi, ENIAC'ın ortak yaratıcısı John Mauchly'nin torunları ve Bilgisayar Tarihi Müzesi'nin kıdemli küratörü ile yazıştılar. Bu proje, otistik öğrenciler için dönüştürücü bir deneyim oldu; yeteneklerine olan güvenlerini artırdı ve onlara bilgisayar bilimi hakkında bilgi verdi. ENIAC, ilk genel amaçlı elektronik bilgisayar olarak kabul edilir ve günümüzdeki her bilgisayarın doğrudan atasıdır çünkü çok sayıda problemi çözmek için yeniden programlanabiliyordu ve tamamen elektronikti.
Otistik öğrencilerin ENIAC replikası projesi, hem bilgisayar tarihinin önemli bir parçasını yaşatıyor hem de katılımcıların özgüvenini ve teknolojiye olan ilgisini artırıyor.