Bilgisayar terminallerinde 80x24 ve 80x25 ekran boyutlarının neden bu kadar yaygınlaştığı uzun süredir merak edilen bir konudur. Yaygın inanışa göre, 80 sütunlu ekranlar delikli kartlardan (punch cards) esinlenmiştir. Ancak 24 veya 25 satırın nedeni hakkında birçok teori bulunsa da, makale bu durumun arkasındaki basit cevabın IBM'in terminal pazarındaki hakimiyeti olduğunu öne sürüyor. Özellikle 1971'de piyasaya sürülen IBM 3270 terminali, 80x24 ekran boyutuyla hızla en çok satan ürün haline gelmiş ve rakipleri de bu standarda uymaya zorlamıştır. Daha sonra IBM PC, ekranına bir satır daha ekleyerek 80x25 boyutunu PC dünyasında standart hale getirmiştir. Bu sistemlerin etkisi günümüzde bile devam etmekte; 80 karakterlik satırlar ve hem 80x24 hem de 80x25 terminal pencereleri hala yaygın olarak kullanılmaktadır.
Makale, 80x25 ekran boyutunun IBM'in delikli kartlarıyla uyumlu olduğu, 4:3 en boy oranına sahip TV ekranlarına iyi oturduğu ve 2K RAM'e sığdığı gibi popüler teorileri çürütmektedir. Özellikle DEC VT100 terminalinin 80x25 olduğu ve bu nedenle popülerleştiği iddiasının yanlış olduğu belirtilir; çünkü VT100 aslında 80x24 bir ekrana sahipti ve ekran belleği 2K'ya sığmıyordu. Ayrıca, 1970'lerin ortalarında 31x11, 42x24, 50x20 gibi çok çeşitli ekran boyutlarının varlığı, 80x24'ün teknolojik bir zorunluluk olduğu argümanını geçersiz kılmaktadır. Bu durum, ekran boyutlarının belirlenmesinde teknolojik kısıtlamalardan ziyade pazar güçlerinin ve IBM gibi büyük oyuncuların stratejik kararlarının daha etkili olduğunu açıkça göstermektedir.
Bilgisayar terminallerindeki standart ekran boyutlarının, teknolojik kısıtlamalardan ziyade IBM'in pazar hakimiyeti ve stratejik ürün kararlarıyla şekillendiğini ortaya koyuyor.