Yazar, C'nin ilk öğrendiği programlama dili olmasına rağmen günümüzde çok sık kullanmadığını belirtiyor. Ancak, kütüphane bağlamaları oluşturma, dil veya mimari boşlukları doldurma gibi belirli durumlarda veya prototipleme yaparken C yazmaktan keyif aldığını ifade ediyor. C dilinin stil veya pratikler konusunda standart bir yaklaşımı olmaması nedeniyle, geliştiriciler arasında tutarsızlıklar ve hata potansiyeli yüksek uygulamalar görülebiliyor. Bu durum, yazarın kendi C yazma alışkanlıklarını geliştirmesine yol açmış. Bu alışkanlıklar, blog yazılarından, C# ve Rust gibi dillerdeki deneyimlerinden veya kişisel mükemmeliyetçi yaklaşımından besleniyor.
Yazar, bu alışkanlıkların herkes için en iyi yol olmadığını veya her zaman uygulanması gerektiğini iddia etmiyor. Özellikle gömülü sistemler veya mutlak performans gerektiren projelerde bu pratiklerden sapabileceğini belirtiyor. Ancak, çoğu yeni proje için bir başlangıç noktası olarak bu alışkanlıkları benimsiyor ve tutarlılığı sağlamak adına bunları yazılı hale getiriyor. Temel alışkanlıklar arasında yeni C projeleri için C23 standardını kullanmak (maksimum taşınabilirlik veya gömülü mimariler hedeflenmediğinde), CHAR_BIT'in 8 olup olmadığını açıkça kontrol etmek ve Rust'tan ilham alarak u8, i16, f32, usize gibi sabit uzunluktaki tipler için typedef kullanmak yer alıyor. Bu yaklaşımlar, kodu daha okunabilir ve öngörülebilir hale getirmeyi amaçlıyor.
C programlama dilinin esnek yapısının getirdiği stil ve pratik tutarsızlıklarına karşı, bir geliştiricinin kendi tutarlı ve modern yaklaşımlarını nasıl oluşturduğunu gösteriyor.