Michael Pollan'ın yeni kitabı "A World Appears", her gün uyandığımızda kendimize dönme, çevremizi algılama ve düşüncelerimizle baş başa kalma gibi mucizevi ve gizemli içsel deneyimimizi mercek altına alıyor. Pollan'a göre, bu içsel dünya "bilinç hijyeni" adı verilen bir yaklaşımla savunulması gereken bir kuşatma altında. Zihinsel özgürlüğümüzü ve düşüncelerimizle oturup dünyayı algılama yeteneğimizi hedef alan algoritmalar, dopamin reseptörlerimizi gıdıklayarak dikkatimizi ele geçirmeye çalışıyor. Aynı zamanda, insanlar insan olmayan chatbot'lara duygusal bağlar kurarak, aslında bilince sahip olmayan varlıklara bilinç yansıtıyor.
Pollan, bilincimizi kirleten ve kuşatan birçok faktör olduğunu belirtiyor. Bunlardan biri, siyasi figürlerin zihinsel alanımızı olağanüstü derecede domine etmesi. Diğeri ise dikkatimizi ele geçirmek üzere tasarlanmış sosyal medya algoritmaları. Dikkat, bilincin bir parçasıdır ve onu istediğimiz yere yönlendirmemizi sağlar; ancak algoritmalar, dikkatimizi paraya çevirmek için onu kendi istedikleri yöne çekme konusunda oldukça başarılılar. Daha yeni bir sorun ise chatbot'lar. Bunlar sadece dikkatimizi değil, aynı zamanda duygusal bağ kurma yeteneğimizi de hack'liyor. New York Times'da yer alan çarpıcı bir istatistiğe göre, gençlerin %72'si arkadaşlık için yapay zekaya yöneliyor. İnsanların chatbot'lara aşık olduğu, onları terapist veya arkadaş olarak kullandığı durumlar giderek artıyor. Bu chatbot'lar bilinçli olmasalar da öyleymiş gibi davranıyorlar ve insanlar da onlara bu şekilde muamele ediyor. Pollan, bunun bilincimize yönelik daha derin ve anlamlı bir saldırı olduğunu vurguluyor.
Dijital çağın getirdiği algoritmalar ve yapay zeka araçları, bireylerin zihinsel özgürlüğünü ve dikkatini manipüle ederek bilinçlerini kuşatma altına alıyor.