Mars'ı yaşanılır bir gezegene dönüştürme (terraforming) potansiyeli, atmosferik envanterler, radyatif kontrol, endüstriyel kapasite ve atmosferin kalıcılığı gibi temel sistem düzeyindeki kısıtlamalar üzerinden değerlendirilmektedir. Araştırma, hedeflenen yüzey basınçları ve atmosfer bileşimlerinin gerektirdiği kütle envanterleri ile yüzey sıcaklıkları için gerekli radyatif kontrol yetkisini birbirine bağlayan şeffaf büyüklük ölçeklendirmeleri kullanır. Bu kısıtlamalar, önerilen çeşitli yöntemlerin (örneğin, doğal CO2 salınımı, sentetik süper sera gazları, yörünge aynaları ve bölgesel "paraterraforming") ortak ölçütler üzerinden nasıl performans gösterdiğini ortaya koymaktadır.
Çalışmanın bulgularına göre, insan yaşamına uygun basınçlar için 10^17-10^18 kg civarında devasa atmosferik kütle envanterleri gerekmektedir. Mars'taki mevcut CO2 kaynakları, atmosfer basıncını en fazla 20 mbar artırabilir ve bu da mevcut güneş ışınımı altında yüzey sıcaklığında sadece yaklaşık 10 K'lik bir artış sağlar. Yüzey sıcaklığını 250-273 K aralığına çıkarmak için ise etkili bir kızılötesi opaklık hedefi olan 2-4'e ulaşılması şarttır. Solunabilir bir atmosfer elde etmek, oksijen ve tampon gaz kütlesi ile en az 10^25 J'lik bir oksijenleme işi gerektirir; bu da yüzyıllar ila bin yıllar sürecek inşa süreleri için saniyede 10^7-10^8 kg madde işleme ve yüzlerce terawatt ila petawatt düzeyinde ortalama güç ihtiyacı anlamına gelmektedir.
Sonuç olarak, Mars'ın belirli bölgelerini yaşanılır kılmaya yönelik "paraterraforming" yaklaşımlarının yakın vadeli endüstriyel ölçeklerde uygulanabilir olduğu düşünülmektedir. Ancak, Mars'ın küresel çapta dönüştürülmesi, yüzyıllar sürecek gezegensel bir endüstriyel çaba gerektirmekte ve ancak (a) büyük miktarda dışarıdan uçucu madde temini veya çok daha büyük keşfedilmiş envanterler ve (b) sürekli, yüksek yetkili iklim kontrolü ve atmosferin kayıplara karşı korunması koşulları altında gerçekçi hale gelebileceği belirtilmektedir.
Mars'ı küresel olarak yaşanılır kılmak, mevcut teknoloji ve kaynaklarla öngörülenin çok ötesinde, yüzyıllar sürecek devasa endüstriyel kapasite ve dışarıdan madde takviyesi gerektiren bir zorluktur.