2026 yılında, kullanıcıların gizliliğini ve haklarını önemseyen sistemlere yönelme ve pahalı akış (streaming) servislerinden vazgeçme eğilimi artıyor. Yazar, Spotify gibi platformların reklamlar, yapay zeka tarafından üretilen içerikler ve sanatçılara düşük ödemeler gibi sorunları nedeniyle, müziğe sahip olmanın daha iyi bir alternatif olduğunu savunuyor. Hatta, sanatçılar için doğrudan korsanlığın bile akış servislerinden daha faydalı olabileceği gibi radikal bir görüş ortaya koyuyor, ancak yasal yollardan müzik edinmeyi teşvik ediyor.
Müzik edinme konusunda ise çeşitli yollar öneriliyor. CD'lerin fiyatlarının düşmesiyle birlikte, yeni çıkan albümlerin bile uygun fiyata satın alınabileceği belirtiliyor. Ayrıca, Apple'ın iTunes mağazasından DRM'siz müzik satın alma veya bağımsız sanatçıların eserlerini bulmak için Bandcamp'i kullanma seçenekleri sunuluyor. Edinilen CD'lerden yüksek kaliteli FLAC dosyaları oluşturmanın sadece birkaç dakika sürdüğü ve bu dosyaların Jellyfin veya Navidrome gibi kişisel sunucular aracılığıyla her yerden erişilebilir hale getirilebileceği vurgulanıyor.
Yazar, on yıl boyunca Spotify'a ödenen 1200 Euro'luk bir ücretin sonunda hiçbir şeye sahip olunmadığını, oysa bu parayla yüzlerce albüm satın alınabileceğini belirtiyor. Abonelik modellerinin aksine, müziğe sahip olmanın hem maliyet etkinliği hem de sanatçılara doğrudan destek sağlama açısından daha avantajlı olduğu ifade ediliyor. Bu yaklaşım, dijital içerik üzerindeki kontrolü kullanıcılara geri vererek, platformların keyfi fiyat artışlarına ve içerik kısıtlamalarına karşı bir çözüm sunuyor.
Dijital müzik akış servislerinin sorunlarına karşı, müziğe sahip olmanın ve kişisel sunucularla yönetmenin hem etik hem de ekonomik olarak daha sürdürülebilir bir alternatif sunduğu vurgulanıyor.