Ikebukuro İstasyonu'ndaki Marunouchi Hattı'nda uygulanan sıra dışı çift kuyruk sistemi (senpatsu ve kouhatsu) makalenin ana örneğini oluşturuyor. Japonya'da genel bir standart olan düzenli binişin (seiretsu jousha) ötesine geçen bu sistemde, yolcular her kapı için iki ayrı sıra oluşturuyor. Senpatsu (önceki kalkış) sırası, bir sonraki trene binmek isteyen, genellikle daha kalabalık olan grubu temsil ederken; kouhatsu (sonraki kalkış) sırası ise sonraki treni atlayıp bir sonraki trene binmek için bekleyen, daha kısa ve konfor odaklı grubu ifade ediyor. Yeni bir tren geldiğinde, önce inen yolcular beklenir, ardından senpatsu sırası biniş yapar ve kouhatsu sırası yeni senpatsu sırası olmak üzere ileri kayar, böylece yeni bir kouhatsu sırası oluşur.
Bu alışılmadık prosedürün anahtarı, Ikebukuro İstasyonu'nun Marunouchi Hattı'nın bir terminali olmasıdır; yani tüm trenler bu perondan her zaman boş olarak kalkar. Bu durum, yolculara çoğu durumda mümkün olmayan bir takas sunar: hız mı, konfor mu? Acele edenler senpatsu sırasına katılarak bir sonraki trene binmeyi garantilerken, oturma konforundan feragat etmek zorunda kalır. Zamanı olanlar ise kouhatsu sırasına girerek bir sonraki treni bekler ve uzun yolculuklarında rahat bir koltuk garantisi elde eder. Makale yazarı için bu sistem, kendi ülkesi İtalya'daki yoğun saatlerdeki metro biniş kaosuna kıyasla adeta bir mucize niteliğindedir.
Makale, bu örneği kullanarak kültürün, bireylerin belirli durumları nasıl yorumladıklarının ve bunlara nasıl tepki verdiklerinin kitlesel olarak senkronize edilmesi olduğunu savunuyor. Toplumsal normların ve davranış kalıplarının, belirli bağlamlarda ortaya çıkan ve zamanla yerleşen ortak 'çerçevelerden' nasıl beslendiğini vurguluyor. Bu, insanların belirli durumlara aynı şekilde yaklaşmasını sağlayarak toplumsal düzeni ve işbirliğini mümkün kılıyor. Kültür, bireylerin dünyayı nasıl algıladığını ve bu algılar doğrultusunda nasıl davrandığını kolektif olarak hizalayan güçlü bir mekanizmadır.
Kültürel normlar, bireylerin belirli durumları nasıl yorumladığını ve bunlara nasıl tepki verdiğini şekillendirerek toplumsal düzeni ve işbirliğini mümkün kılar.